İki yılı aşkın bir mesai sonrası Anayasa Mahkemesi siyasi partilerin faaliyetlerinde uyulacak esaslar hakkında Anayasamızda ve Siyasi Partiler Kanunu’nda yer alan hükümler uyarınca bir inceleme yapmış ve DTP’nin terör ve şiddetle ilişkisi ve bölünmez bütünlük aleyhindeki faaliyetlerin odağı olduğunu tespitinde bulunarak bu partinin temelli kapatılmasına karar vermiştir.

Bu kararda dikkati çeken bir husus, 2 DTP’li milletvekilinin milletvekilliği düşürülerek siyasi yasak kapsamına alınması olmuştur.

Bu milletvekilleri dahil 37 DTP yöneticisine siyasi yasak yaptırımı uygulanmıştır.

Yüce Mahkeme’nin kararının açıklanması ile DTP’nin siyasi faaliyetleri son bulmuş ve malları hazineye devredilmiştir.

Bugün itibariyle kapatılan DTP’ye mensup milletvekilleri bağımsız milletvekili haline gelmişlerdir.

Yüce Mahkeme’nin bu kararını herkes saygıyla karşılamalı ve içinden geçmekte olduğumuz nazik dönemde bölücü terörün amaçlarına hizmet edecek tartışmalardan özenle kaçınmalıdır.

Gönüllerindeki vatan sevgisini Tandoğan’da buluşturan dava arkadaşlarım,

Bir kez daha tarih yazmak için seferber olan aziz Ankaralılar,

Kardeşliğimize sahip çıkmak için heyecanla, inançla buraya koşan ülküdaşlarım,

Sesimizi Ankara’dan Türkiye’ye duyuracak olan basın ve televizyonlarımızın değerli temsilcileri,

“Bin yıllık kardeşliği yaşa ve yaşat” inancı ile yapacağımız toplantıların ilkinde, Başkentimiz Ankara’da sizlerle buluşmuş olmaktan bahtiyarım.

Hepinizi sevgilerimle, saygılarımla selamlıyorum.

Göğsümüzü kabartacak bu ihtişamlı coşkudan görüyorum ki,

Üzerimizde oynanan oyunlara,

Aramıza sokulmak istenen fitnelere, rağmen,

Al bayrağımızı yükseltmek için,

Şehitlere sahip çıkmak için,

Gazileri kucaklamak için,

Kardeşliği savunmak için,

Ben de varım ve buradayım,

Yıkılmadım ve ayaktayım demek için

Heyecanla toplandınız. Buluştunuz.

Kucaklaştınız. Kaynaştınız.

* Altındağ’dan, Çankaya’dan, Etimesgut’tan Keçiören’den, Mamak’tan, Sincan’dan geldiniz,
* Yenimahalle’den, Akyurt’tan, Ayaş’tan, Bala’dan, Beypazarı’ndan, Çamlıdere’den, geldiniz,
* Çubuk’tan, Elmadağ’dan Evren’den, Gölbaşı’ndan, Güdül’den, Haymana’dan geldiniz,
* Kalecik’ten, Kazan’dan, Kızılcahamam’dan, Nallıhan’dan, Polatlı’dan ve nihayet Şereflikoçhisar’dan geldiniz.

Kahraman seğmenlere katılmak, verecekleri karara, duruşa, heyecana ortak olmak için Ankara’mızın çevre illerinden ve Türkiye’min her yerinden ulaştınız.

Tıpkı Milli Mücadele yıllarındaki gibi,

Tıpkı ilk Meclisin açıldığı günlerdeki gibi inançla, gururla Başkent’e, Tandoğan’a toplandınız.

İlçe ilçe, cadde cadde, sokak sokak Ankara’mızı başkent yapan ruhu bu meydana getirdiniz.

Hepiniz hoş geldiniz.

Onurlu geleceği işaret eden bu coşkuyu bizlere gösterdiği için,

Bizleri bir kez daha buluşturduğu için, Cenab-ı Allah’a şükrediyorum.

Ve bu muhteşem coşkuyu yaşatan sizlere teşekkür ediyorum.

Türk milletinin büyük uyanışını ve buluşmasını müjdeleyen bu toplantıya katılan herkesi en içten duygularımla kutluyorum.

Ekranları başında yürekleri bizimle beraber çarpan aziz milletimizi hürmetle selamlıyorum.

* Ankara toprağının uluları Ahi Şerafettin’in, Hacı Bayram-ı Veli’nin, Ahi Elvan’ın dualarını bu meydana getirdiniz.
* Şehitlerin, gazilerin, kahramanların hatıralarını bu meydana getirdiniz.

Başımızın üstünde yeriniz var.

Hepiniz hoş geldiniz. Sefalar getirdiniz.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Muhterem Ankaralılar,

Yüreğinizle, gönlünüzle, geldiğiniz bu toplantı, tarihi bir kucaklaşmadır.

Bu muhteşem manzara, Türk milletinin şahlanışının işaretidir.

Bu muhteşem manzara, ayrılmak, bölünmek istemeyenlerin doğruluşudur.

Milli mücadeleyi gerçekleştiren ruh bugün bu meydandadır.

Devletimizi kuran yüksek irade ve kucaklaşma burada, bu meydandadır.

Bugün burada, başkentimiz Ankara’da, şerefli bayrağımız altında toplanan asil yürekler, yüce gönüller,

Tarihe, ecdada, şehitlere ve bayrağa sahip çıkmak,

Ortak geleceği kucaklamak,

Milli değerler etrafında kenetlenmek,

Türkiye’nin onurunu yüceltmek,

Milli birliği, kimliği ve devleti korumak,

Bin yıllık kardeşliği yaşamak ve yaşatmak için bir araya gelmiştir.

Bugün bu meydanda;

Ecdadımızın duaları,

Şehitlerimizin ruhları,

Şehit analarının gözyaşları,

Yetimlerinin yürek yaraları,

Nesillerin gelecek ümitleri,

Bizimledir, bizim yanımızdadır ve bizim aramızdadır.

Haberiniz olmasın dendi.

Engellenmek istendi.

Susmanız beklendi.

Duymanız istenmedi.

Ama bunların hepsini aştınız,

Hepsini elinizin tersiyle ittiniz ve Tandoğan’a toplandınız.

Nereli olursanız olunuz,

İster güneyden, ister kuzeyden,

İster doğudan, ister batıdan,

Kim olursanız olunuz,

Ülkemin neresinde doğarsanız doğunuz,

Kökünüz, kökeniniz, mezhebiniz ne olursa olsun,

Vatanım, bayrağım, milletim, kardeşliğim ve mukaddesatım demek için burada buluştunuz.

Bu ihtişamlı coşkudan görüyorum ki,

Bin yılın kaynaştırdığı Türk milleti üzerindeki;

Oyunlar boşa çıkmıştır.

Tuzaklar bozulmuştur.

Kurulan düzen dağılmıştır.

Bu muhteşem manzara, Türk milletinin dirilişidir.

Hepinizle iftihar ediyorum.

Sağ olun var olun.

Bizlere heyecan katıyorsunuz.

Coşkumuzu artırıyorsunuz.

Güç ve şevk veriyorsunuz.

İnancım odur ki,

Bugün Tandoğan’dan yükselen ses, Türkiye’nin kurtuluş umudu olacaktır.

Bugün Tandoğan’dan yükselen ses, Türk milletine biçilen kefenleri parçalayacaktır.

Bugün Tandoğan’dan yükselen ses, biriz, beraberiz, kardeşiz diyenlerin kararını dünyaya ilan edecektir.

Buna yürekten inanıyorum.

Bunun işaretini sizlerden alıyorum.

Yüce Allah, yeniden milli doğuş ve doğruluş yolunda yardımcımız olsun.

Türkiye’nin birliğine sahip çıkma davanızda;

Yolunuz, alnınız ve bahtınız açık olsun.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Türkiye son yedi yıldır AKP iktidarı ile can çekişmektedir.

Siyasi, ahlaki ve vicdanı hiçbir ölçü tanımayan,

İlkesi, iradesi ve heyecanı olmayan,

Yalan, riya ve istismardan başka sermayesi kalmayan,

Yolsuzluk, hırsızlık ve soygun çamuruna batmış,

Sorunlara başka başkentlerden bakan,

Başarısız, kötü niyetli, şaibeli bir zihniyet yönetmektedir.

AKP iktidarında geçen yedi kayıp yıl, 86 yıllık Cumhuriyet tarihinin kaos, kriz ve kargaşa içinde geçen en acılı ve en karanlık dönemidir.

AKP’nin yedi yıllık yıkım ve tahribatı, afet boyutlarına ulaşmıştır.

Tek başına iktidar gücü ile israf edilen bu yedi yılda;

Aziz milletimizin sosyal dokusu ağır yara almıştır.

Toplumsal sorun alanları alabildiğine genişlemiştir.

Kamplaşma ve kutuplaşmalar derinleşmiştir.

Çatışma dinamikleri her alana yayılmıştır.

Devlet kurumları kuşatılmış, siyaset kurumu kirlenmiştir.

Ahlaki çöküntü, sosyal çözülme, kültürel çürüme ve siyasi kokuşma dayanılmaz boyutlara ulaşmıştır.

Bugün milletimiz daha yoksul, daha çaresiz, daha umutsuzdur.

Karşımızdaki enkaz tablosunun satırbaşları;

Geleceği kararmış halk kitleleri,

Hayat kavgası veren milyonlar,

Her geçen gün artan işsizler,

Peşkeş çekilen milli kaynaklar,

Kapanan dükkânlar,  çalışmayan fabrikalar, ödenmeyen senetler,

Tarlada kalan ürünler, iflaslar, cinnetler, intiharlar,

Evine ekmek götüremeyen babalar, aş pişiremeyen analar,

Birer birer gelecek umudu sönen ocaklardır.

AKP’nin dış politikası da her yönüyle bir iflas, hezimet tablosudur.

Teslimiyetçi, aciz ve şahsiyetsiz dış politika anlayışı sonucu;

Milli davalarımız ver-kurtul anlayışıyla feda edilmiştir.

Milli çıkarlarımız tehlikeye atılmıştır.

Sıfır sorun denilerek Türkiye’nin haysiyeti ayaklar altına alınmıştır.

Ülkemiz, yabancı başkentlerin güdümüne sokulmuştur.

ABD’nin küresel projelerinin emrine girilmiştir.

Avrupa Birliği ile hastalıklı ilişkiler kurulmuştur.

Türkiye; Kıbrıs’ta Rumların, Irak’ta Barzani’nin ve Kafkasya’da Ermenilerin peşinden koşan ülke olmuştur.

Kıbrıs Türkleri kaderlerine terk edilmiştir.

Irak Türkmenlerine ve Kerkük’e sırt çevrilmiştir.

Azerbaycanlı kardeşlerimiz küstürülmüştür.

Balkanlar’daki kardeşlerimiz, Batı Trakya’daki soydaşlarımız unutulmuştur.

Ancak, bugün ülkemiz bunlardan çok daha ağır ve çok daha önemli beka düzeyinde tehdit ve tehlikelerle karşı karşıyadır.

Türkiye’mizin önündeki bu sorunun adı: Bölücülük ve terördür.

Vatan evlatlarının şehadetleri sürmektedir.

Anaların ağıtları yürekleri dağlamaktadır.

Daha bu hafta hain bir saldırı, yedi kahramanı aramızdan aldı.

Altı gün önce, gececik yedi fidanımızı Tokat’ta şehit verdik.

Teröre kurban verdiğimiz gencecik kızımızı Hakka uğurladık.

Yüreğimiz ezik, acımız taze, üzüntümüz büyük.

Gönlümüz Reşadiye’nin dağlarında kaldı.

Gözyaşımız sel oldu aktı.

Feryatlarımız kabardı taştı.

Fatihalarımız arşa ulaştı.

Adanalı Harun Arslanbey,

Adıyamanlı Onur Bozdemir,

Ordulu Kemal Bide,

Muşlu Ferit Demir ve Yakup Mutlu,

Giresunlu Cengiz Sarıbaş

Hataylı Fatih Yonca şehitler kervanına katıldılar.

Onlar, önceki on binlerce şehit gibi, vatanımızın için canlarını verdiler.

Huzurumuz için.

Esenliğimiz için.

Birliğimiz için,

Bayrağımız için.

Bizim için, şehadete ulaştılar.

Hepsine Cenab-ı Allah’tan sonsuz rahmet diliyorum.

Milletimizin gönlünde taht kurdular.

Ruhları şad, mekânları Cennet olsun.

Ve ne mutlu ki, büyük milletim,

Her türlü kara propagandaya,

Her türlü istismara ve baskıya,

Her türlü melanete rağmen şehitlerini yalnız bırakmadı.

Düşmanları güldürmemek için ağlamayacağını söyleyen, yüreği yanık babalara,

Düğün hazırlığı yaparken şehit olan oğlunun ardından “kuzum sana hakkım helal” diyen gözü yaşlı analara,

Ağabeyinin naşına selam duran acılı kız kardeşlere,

“Beni de asker yazın” diyerek şehadete talip olan ağabeylere, ailenizden biri gibi sahip çıktınız, sarıldınız.

“Hepimiz Mehmet’iz, hepimiz askeriz” haykırışlarıyla eşsiz bir asalet gösterdiniz.

Size yakışanı yaptınız.

Sizden bekleneni ispat ettiniz.

Bu tavrınızla,

Kimliğini kaybetmiş,

İnancını kaybetmiş,

Değerlerini kaybetmiş bir yönetime milli duruş gösterdiniz.

Dünya’ya milletimizin gücünü, kararını, ilan ettiniz.

Milli bir heyecanı ve ihanete karşı duruşu vatan sathına dalga dalga yaydınız.

Gözlerimiz yaşla dolu olarak, hepinizle iftihar ettik.

Yüreklerimiz umutla dolu olarak, hepinizle gurur duyduk.

Haykırışlarınız milletimize güven verdi.

Duruşunuz yüreklerimize su serpti.

Meydan boş değil, biz de varız dediniz.

Tahammül sınırına dayandığınızı gösterdiniz.

Sesinizi tüm dünya işitti.

Haykırışlarınız Avrupa’ya ulaştı,

Okyanus ötesini aştı. Irak’ta yankılandı.

Hasım yüreklere kaygı düşürdünüz.

Dosta güven verdiniz, düşmana korku saldınız.

“Şehidim hakkını helal et” diye bağırdınız.

“Türkiye seninle gurur duyuyor” diye haykırdınız.

Ve siz  “Şehitler ölmez” diye bağırdıkça birileri huzursuz oldu.

Siz  “vatan bölünmez” diye haykırdıkça birileri rahatsızlık duydu.

Bu tavrınızla, Türkiyelilik zırvasına dur dediniz.

Askeri yan gelip yatmakla itham eden zihniyete dur dediniz.

Şehide kelle, katile sayın diyen çürümüş anlayışa dur dediniz.

Ve açılım denen yıkımın taşeronlarını rahatsız ettiniz.

Huzursuz ettiniz.

Umutlarını boşa çıkardınız.

Hepinizle iftihar ediyorum.

Hepinizle gurur duyuyorum.

Tarih boyunca, “yurduna alçakları uğratmamak uğruna göğüslerini siper eden” bütün şehitlerimizle övünüyoruz.

Türk milletinin bağımsız ve onurlu yaşaması için, “bir gül bahçesine girercesine kara toprağa girmiş” kahramanlarımıza minnet duyuyoruz.

Anıları yüreklerimize,

Sevdikleri vicdanlarımıza,

Sorulacak hesapları namusumuza emanettir.

Dikkat ediniz, Uyanık olunuz:

Şehadet deyince,

Gazilik deyince,

Al bayrağı görünce,

İstiklal marşını duyunca,

Gözleri hasretle yaşarmayan,

Göğüsleri gururla kabarmayan,

Yürekleri coşkuyla çarpmayan,

Vicdanları titremeyenle, paylaşacak ekmeğimiz olmayacaktır.

Ve sizleri buradan uyarıyorum.

Onlara dikkat ediniz.

Onlardan uzak durunuz.

Onları iyi belleyiniz.

Onlar asla ve asla bizden değildir.

Bizimle değildir.

Buradan, bu meydandan bir kez daha ve bütün gücümüzle haykıralım.

Seslerimiz, Kocatepe’den, Anıttepe’den, Çankaya’dan duyulsun.

Başkente oturan, kör gözlerde, sağır kulaklarda, mühürlü kalplerde yankı bulsun.

Ve hala ders almamışların suratlarına bir şamar gibi insin.

Açılımın sahipleri, yıkımın işbirlikçileri, ihanet erbapları duysun ve irkilsin.

Öyle bir inançla haykıralım ki,

Vashington, Erbil, Erivan, Kandil, İmralı ve Söğütözü titresin.

“Her şey vatan için” diyerek askere uğurladığımız; aziz şehitlerimizin ruhu şad olsun.

Yurdumuzun her köşesinde, sizin gösterdiğiniz kararlılığı ben de buradan haykırıyorum.

Ve buradan huzurlarınızda bir kez daha tekrarlıyorum:

“Şehitler ölmez, Vatan bölünmez”

Bu vesile ile buradan Erdoğan’a sesleniyorum:

Başbakansın, yürütmenin başısın.

Ülkenin güvenlik ve esenliğinden sorumlu sensin.

Tüyü bitmemiş yetimin hakkından sorumlu sensin.

İncinen canın, dökülen kanın, kırılan gururun sorumlusu sensin.

Kefil olman gereken kanlı teröristler değildir.

Senin şehadetlere de kefaletin var.

Senin mazlumlara da mesuliyetin var.

Kaçma, terörle mücadele senin görevin.

Çekinme, vatanın birliği senin görevin.

Başbakansan gereğini yap ve açılım denen yıkımdan vazgeç.

Yedi yılda milli değerlerimizi fazlasıyla tahrip ettin.

Türkiyelilik zırvasıyla hain gönülleri hoş tuttun, cesaret verdin.

Eşkıyayı masaya davet ettin.

İmralı ile işbirliği yaptın.

Aşiret reislerini kucakladın.

Teröristi Habur’da törenle karşıladın.

Kimliğimizi sorguladın, birliğimizi kurcaladın.

Bizi otuzaltıya bölmeye çabaladın.

Kimlikleri kaşıdın ve yeterince kanattın.

PKK’nın yapamadığını sen yaptın.

Kardeşliğimizi derinden sarstın.

Kanlı terörü hoş gördün, masum talepler dedin.

Ve bizi utanmadan, sıkılmadan kanla beslenmekle suçladın.

Sayın Başbakan,

Olayların ve gidişatın sahibi de sorumlusu da sensin.

Şimdi ise oturduğun yerden seyrediyorsun.

Bölücüyü ezmek için ayak sürüyorsun.

Hangi hesabın peşindesin?

Kimi incitmekten korkuyorsun?

Verilmiş bir sözün mü var?

Kimden kaçıyorsun?

Millet terörü ezmek istiyor.

Millet bayrağı yükseltmek istiyor.

Bu mesajı doğru oku.

Tandoğan’a kulak ver.

Bu sesi işit.

Bu ses, Yesevi’nin, Dedem Korkut’un, Hacı Bektaş’ın tarihten gelen sesidir.

Bu ses, Kürşad’ın, Ulubatlı’nın, Sütçü İmam’ın, Kara Fatma’nın maziden ulaşan sesidir.

Bu ses, zedelenen, aşağılanan, hor görülen milli onurun sesidir.

Bu ses, teslimiyetçi, tavizkâr ve kişiliksiz yönetime karşı duruşun sesidir.

Başından beri ısrarla açılım denen yıkımın;

Küresel proje olduğunu söyledik,

Bu Avrupa dayatmasıdır dedik,

Milli varlığın tehlikeye atıldığını uyardık.

Çatışma ve bölünmeyi davet edeceğini vurguladık.

İmralı Canisi’nin muhatap alınacağını ikaz ettik.

Gidişatın, kutuplaşma oluşturacağını haber verdik.

Bu gidişin yıkım olacağını, her zemin ve ortam kullanılarak defalarca ve ayrıntıları ile anlattık.

Ve bunların hepsi doğru çıktı,

Her tespitimizde haklı çıktık.

Bölünme modeliniz demokrasi olacak,

Bizim direnişimiz bölücülük sayılacak. Bunu asla kabul etmeyiz.

Tahrikler çağdaşlık sayılacak,

Bizim sükunetimiz ilkellik görülecek. Bunu şiddetle reddederiz.

Ayrışmanız açılım olacak,

Bizim duruşumuz yıkıcılık sayılacak. Bunu elimizin tersiyle iteriz.

Parçalanmanın adı  açılım olacak,

Bizim tavrımız alçakça suçlanacak. Bunu sahibine derhal iade ederiz.

Teröristin döktüğü kan unutulacak,

Biz kandan beslenmiş olacağız. Bu alçaklığı lanetleriz.

Terörist törenle karşılanacak,

Bizim şehide sahip çıkmamız eleştirilecek. Çürümüş zihniyete hak ettiği cevabı veririz.

Buradan, bu meydandan sizlere soruyorum ve cevabını bekliyorum.

Türk milletinin kardeşliğini bozanları affedecek misiniz? (HAYIR)

Teröriste kucak açanları hoş görecek misiniz? (HAYIR)

İmralı ile pazarlık yapanları unutacak mısınız? (HAYIR)

Bıçak kemiğe dayanmıştır.

Sabır taşma noktasına gelmiştir.

Tahammül sınırı aşılmıştır.

Kardeşliğimizi bozmaya hangi bed-baht cesaret edecektir? Hiç kimse.

Türk milletini bölmeye hangi gafilin gücü yetecektir? Hiç birinin.

Çabalar boşuna, çırpınışlar beyhudedir.

Buradan Türk milleti için hasmane duygular besleyenlere sesleniyorum:

Buradan Türk’e kefen biçmeye hazırlananları bir kez daha uyarıyorum:

Türk milleti, yalnızca bugün işbaşındaki kokuşmuş zihniyetten ibaret değildir.

Bu zihniyetin dümen suyuna girenlerin gösterdiği zafiyet sizleri iştahlandırmasın.

Sakın aldanmayın. Yanlış hesap yapmayın.

Bu hatanın bedelini Çanakkale’de ödediniz.

Bu yanlışın bedelini Kocatepe’de ödediniz.

İşbirlikçilerinize bakarak, milletimizi çaresiz sanmayın.

İşte, Türk Milleti.

İşte, Türkiye sevdalıları,

İşte Milliyetçi Hareket Partisi,

Buradalar ve dimdik ayaktalar.

Bu davayı, asla aşamazsınız,

Bu kaleyi asla geçemezsiniz.

Milletimiz gerçek samimiyeti, gerçek sevgiyi bu meydanda bulmuştur.

Devletimiz, tarihimiz, mukaddesatımız aradığı inancı, gücü ve kararı bu meydanda bulmuştur.

İnsanımız, kendisini kucaklayan, hasretle sarılan, el ele tutuşan gerçek sevdayı bu meydanda bulmuştur.

Bu meydanda, ihanete dur diyenleri,

Bu meydanda, alçaklığa karşı çıkanları,

Bu meydanda, bölünmeye, kardeş kavgalarına, ayrışmaya, kutuplaşmaya, hayır diyenleri bulmuştur, görmüştür, sarılmıştır.

İnancım odur ki, bu kutlu mücadelede emeklerimiz, niyetlerimiz, karşılıksız kalmayacaktır.

Biz sefere talip olduk, zafer Cenab-ı Allah’tandır.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Muhterem Ankaralılar,

Bugün Türkiye bir ateş çemberinden geçmektedir.

Aziz milletimizin birliğine kasteden bir ihanet giderek büyümektedir.

Bin yıllık kardeşliğimize yönelik tahrikler tırmanmaktadır.

Adına çare denilmiştir, bölücü sokaklara taşmıştır.

Adına çözüm denilmiştir, ihanetle pazarlık başlamıştır.

AKP’nin verdiği her taviz, attığı her yanlış adım, her teslimiyet, bölücülüğün kazandığı yeni bir mevzi olmuştur.

Analar ağlamasın dedikçe, aziz şehitlerimiz bayraklara sarılmış halde, evlerine geri dönmektedir.

Açılım dedikçe, bölücüler azmaktadır,

Fırsat dedikçe, İmralı Canisi ile Başbakan el ele vermektedir.

AKP zihniyeti ;

Taşeronluğunu yaptığı ihanet projeleriyle birlikte, Türk milletini tarih önünde ölümcül bir sona doğru sürüklemektedir.

Ağır bedeller ödenerek oluşmuş Türk milleti; birbirinden kopmuş kabileler haline getirilmek istenmektedir.

Bu işbirlikçi yönetimin elinde;

Bedeli kanla ödenerek kazanılmış bin yıllık varlığımız,

Bin yıl boyunca sevgi ile yoğurduğumuz kardeşliğimiz,

Birlikte yaşanan bin yılın eseri olan milli kimliğimiz,

Bin yılda oluşan dayanışmanın temeli huzurumuz tehdit altındadır.

AKP zihniyeti, sınır ötesinde korkaktır.

Sınır berisinde ise aciz ve çaresizdir.

Milletimiz ateşle imtihan edilmektedir.

Sabrımız tahriklerle sınanmak istenmektedir.

Ve bu vahim durumun sorumlusu, AKP hükümetidir.

Başbakan Erdoğan’dır ve etrafındaki işbirlikçi lobileridir.

Siz bunları artık iyi tanıyorsunuz.

Bunlar bazen, kalemi kiralanmış sözde yazarlardır.

Bazen, üniversite zeminini kullanmaya çalışan fırsatçı mihraklardır.

Bazen, siparişle sonuç çıkartan araştırma şirketleridir.

Bazen, güdümlü rapor üreten sözde düşünce kuruluşlarıdır.

Bazen, ecdadımıza hakaret eden kadrolu sahte aydınlardır.

Bazen, menfaat bağı ile göbeklerinden bağlanmış medya kanallarıdır.

Bazen, bunlar sözde sivil toplum işbirlikçileridir.

Bazen, devletin resmi medya kurumunu işgal etmiş kokuşmuş zihniyet temsilcileridir.

Ekranlarda, manşetlerde, sütunlarda, kürsülerde boy gösteren bu şer cephesinin ortak paydasını;

Millî ve üniter yapımızdan duydukları rahatsızlık,

Türk tarihini karalamak için kolladıkları fırsatlar,

Terörle elde edilememiş sonuçların siyasetle sağlanması,

Milli kimliği parçalamak için yürütülen kampanyalar oluşturmaktadır.

Türkiye giderek ağırlaşan bu ortamda;

* Bölücü ve etnik tahriklerin tırmandığı,
* İç huzur, kardeşlik ve dayanışma ruhunun yara aldığı,
* Tuzaklarla dolu sancılı bir döneme doğru ilerlemektedir.

Türkiye’nin ve Türk milletinin etrafındaki çember daralmıştır.

Ağır bir kuşatma her alanda etkisini göstermeye başlamıştır.

Bizleri bir arada tutan birlik ve beraberliğimiz hükümet eliyle tahrip edilmiştir.

Bu tablo karşısında, buhranın mimarı Başbakan Erdoğan’a göre:

Terörü İmralı’dan yönetmek,

Peşmerge ile kucaklaşmak,

İsyanları kutsamak,

PKK’yı aklamak,

Bayrağı çiğnemek,

Polisi taşlamak,

Araçları, evleri, dükkanları yakmak ve

Mehmetçiği şehit etmek demokratik bir haktır.

Al bayrağı yerden kaldıran coşkunun adı tahrik,

Terörü bitir demek, teröristin teslim alınmasını istemek, kanla beslenmek,

Şehit cenaze törenleri ve şehadete sahip çıkmak ise kışkırtmadır.

Bu durum, Milliyetçi Hareket için kabul edilemeyecek bir hezeyandır.

Bu durum, canlarıyla vatanı kurtaran kahramanlara karşı bir ihanettir.

Biz, buna asla müsade edemeyiz.

Biz, bu zillete asla katlanamayız.

Rengini şehitlerimizin kanıdan almış al bayrağımızın düşmesini,

Bağımsızlığımızın haykırışı olan İstiklal Marşımızın susmasını,

Bin yıllık kardeşliğimizin fitne ile bozulmasını, asla sineye çekemeyiz.

Dün bu dayatmaları Çanakkale ‘de Mehmetçik reddetmişti.

Bugün Türkiye Sevdalıları reddetmektedir.

Dün bu ihaneti Milli Mücadele durdurmuştu.

Bugün Milliyetçi Hareket durdurmaya kararlıdır.

Biz bunun için varız ve bunun için buradayız.

Tandoğan’daki coşkunun anlamı buradadır.

Ve elbette ki bozulan kardeşliğin bir bedeli de olacaktır.

Bunun bedelini Başbakan Erdoğan ve kadroları mutlaka ödeyecektir.

Milliyetçi Hareketin nefesi enselerinde,

İki eli bu şebekelerin yakasında olacaktır.

Hesap sorma zamanı gelmektedir.

Ve bu hesabı soracak olanlar sizlersiniz.

Başına çuval geçirilen askerlerimizin hesabını sizler soracaksınız.

Yıllardır Kandil’e neden gidilmediğinin hesabını sizler soracaksınız.

Peşkeş çekilen devlet imkânlarının hesabını sizler soracaksınız.

Birliğimize yönelik tahriklerin hesabını sizler soracaksınız.

Teröristlere tören düzenleyenlerin hesabı sizler soracaksınız.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Ankaralı Kardeşlerim, Hemşehrilerim.

Bin yıllık kardeşliği “yaşamak” için buradasınız.

Bin yıllık kardeşliği “yaşatmak” için buradasınız.

Burada bu meydanda, Türk milletinin kardeşlik, sevgi ve dayanışma ruhu ayağa kalkmıştır.

Bu, bin yıllık bir kaynaşmanın ilanıdır.

Bu, bin yıllık bir kenetlenmenin duyurusudur.

Bu bin yıl, Orhun’dan kopup gelen bir büyük milleti ortaya çıkarmıştır.

Bu bin yıl, tarihi aşıp gelen bir milletin adını zirveye yükseltmiştir.

Bu milletin adı, parçalamaya çalışan Başbakana inat “Türk milleti”dir.

Bu milletin adı, bölmeye uğraşan Avrupa’ya inat “Türk milleti”dir.

Bu varlık, etnik kalıntı değildir.

Kabile artığı değildir.

Aşiret bozuntusu değildir.

Muhteşem bir beşeri varlığın adıdır, ünvanıdır, şanıdır, şerefidir.

Adı birdir, anısı birdir, acısı birdir,

Bayrağı bir, inancı bir, dili birdir.

Kimliksizlere bir kez daha duyuruyorum ki adı: Türk milletidir.

Bin yılda oluşmuş,

Bin yılda yetişmiş ve

Bin yılda doğmuştur.

Bin yılda ilmek ilmek örülmüş,

Bin yılda nakış nakış işlenmiştir.

Bizi biz yapan bin yıllık beraberliktir.

Bizi biz yapan bin yıllık buluşmadır.

Bu bin yıl, fetihtir, zaferdir, ülküdür.

Bu bin yıl, çiledir, göçtür, dönüştür.

Bu bin yıl umuttur, inançtır, heyecandır.

Bu bin yıl, yürektir, şuurdur, sabırdır.

Bu bin yıl, kaynaşmadır, birleşmedir, kucaklaşmadır.

Bin yıl, kınalı ellerle dokunan kilimlerdeki göz nurudur.

Bin yıl, sabırla örülen işlemelerdeki alın teridir.

Bin yıl, tandırda pişen ekmek, bölüşülen aş, uğraşılan iştir.

Bin yıl gurbet türküsü, düğün halayı, beşikte ninnidir.

Bin yıl fetihlerin coşkusu, yenilgilerin hüznü, direnişlerin gururudur.

Bin yıl, hoyrattır, türküdür, ağıttır, semahtır.

Bu bin yıl, Malazgirt’ten, Bizansın Fethine, Çanakkale’den Kocatepe’ye kadar şehadettir, sadakattir, kahramanlıktır.

Ve bu bin yılın sahibinin yalnız ve yalnız bir tek adı vardır:

Nerede doğulmuş olursa olsun,

Nerede yaşanmış bulunursa bulunulsun,

Ve ana diliniz ne olursa olsun bu zenginliğin adı: Türk milletidir.

Büyük Bir Aile olan Türk Milleti;

Aynı gövdenin dalları, aynı dalın yaprakları olmuştur.

Aynı denize dökülen nehirler, dereler çaylar olmuştur.

Ayırmak ne mümkün, et ve tırnak gibi kaynaşmıştır.

Hakkarili ne ise, Edirneli odur.

Trabzonlu ne ise Mersinli odur.

Tuncelili ne ise, Denizlili odur.

Diyarbakırlı ne ise, Ankaralı da odur.

Hepsi birdir.

Hepsi bir milletin eseridir.

Ve hepsinin adı: Türk milletidir.

Bizim bin yıllık kardeşliği “yaşamaktan” kastımız budur.

Bizim bin yıllık kardeşliği “yaşatmaktan” muradımız da böyledir.

Biz köklere, kökenlere bakmayız.

Biz inançlara, mezheplere ayırmayız.

Bölmeyiz, parçalamayız, dağıtmayız.

Bayrağa saygı var mı, ona bakarız.

Millete hürmet var mı, ona bakarız.

Vatana sadakat var mı ona bakarız.

Ve bin yıl boyunca ne yapıldığına,

Bin yıl boyunca ne söylediğine değer veririz.

Gün gelip, kınalı kuzularını cepheye dualarla uğurladığını biliriz.

Gün gelip evlatlarının zaferleriyle övündüğünü biliriz.

Gün gelip, hataların açtığı yaranın sızısını yüreğine gömdüğünü biliriz.

Gün gelip, “vatan sağ olsun” deyip gözyaşını içine akıttığını biliriz.

Gün gelip, yemeyip yedirdiğini, giymeyip giydirdiğini biliriz.

Şimdi bunları, bu geçmişi yok sayan Başbakan, demek istiyor ki;

Bunlara anlam veremeyen kimliksiz AKP diyor ki;

Siz bir millet değilsiniz,

Bin yıllık kaynaşma ve kardeşlik sona erdi,

Şimdi otuzaltı parçaya ayrılın.

Eğitiminizi, yönetiminizi,

Ocaklarınızı, Camilerinizi,

Okullarınızı, Mezarlarınızı,

İllerinizi, , köylerinizi ayırın

Gönüllerde, yüreklerde

Heyecanda, hayallerde

Umutlarda ve düşlerde bölünün.

Ayrışın. Yabancılaşın. Çözülün. Ufalanın

Çatışın, parçalanın ve dağılın diyorlar.

Bunu kabul etmemiz, boyun eğmemiz mümkün değildir.

Camileri, okulları, televizyonları ayırmaya hakkınız yoktur.

Van’lıyı İzmir’den, Mardinli’yi İstanbul’dan, Diyarbakırlı’yı Bursa’dan kopartmaya hakkınız yoktur.

Güneydoğulu kardeşlerimizi hedef göstermeye hakkınız yoktur.

Kardeşlerimizi incitmeye hakkınız yoktur.

Ayrılmanın malzemesi yapmaya hakkınız yoktur.

Siyasetinizin hedefi haline getirmeye hiç hakkınız yoktur.

Bunun adı ve tanımı bölücülüktür.

Bölücüyü dağda ve ovada aramaya gerek yoktur.

Bölücü hükümettedir. İktidardadır.

Ve bugün içinde bulunduğumuz bu karanlık ortam ve şartlarda;

Tehlike budur, Tehdit ağırdır, Tezgah sinsidir..

Türk milleti bunu asla kabul etmez.

Bu zilleti çekmeye bu kantar yetmez.

Milletimiz, bir olur, birlik olur.

Ayağa kalkar, yumruğunu vurur.

İmralı canisine,

Kandil çetelerine,

Bölücü hainlere,

Küstah Peşmergelere,

Okyanus ötesine,

Brüksel komiserlerine,

Damat Ferit kalıntılarına,

Şeyh Sait bozuntularına ve

Yıkım taşeronu Recep Tayyip Erdoğan’a cevabını mutlaka verir.

Sizlere sonuna kadar güveniyorum.

Türk milletine inanıyorum.

Eminim ki, milletimiz ihaneti unutmayacak ve bir köşeye yazacaktır.

* Kötü giden talihinin zincirini iradesiyle kopartacak,
* Ellerine geçirilmek istenen kelepçeleri kıracak,
* Talan ve taviz sarmalını parçalayacak,
* Küresel sömürüyü ve yağmayı durduracaktır.
* Bölünmeye, ayrılmaya, kimliksizleştirmeye,
* Yokluğa, yoksulluğa, yolsuzluğa,
* Onursuzluğa, aşağılanmaya, hakarete,
* Kutuplaşmaya, istismara, kargaşaya mutlaka dur diyecektir.
* İmralı’nın hesaplarını,
* Kandil’in tuzaklarını,
* Peşmergenin emellerini,
* Başbakan’ın heveslerini boşa çıkartacaktır.

Türk Milleti;

İzmir’iyle, Siirt’iyle ve Afyon’uyla,

Malatya’sı, Şırnak’ı ve Maraş’ıyla,

Batman’ıyla, Balıkesir’iyle ve Ağrı’sıyla,

Samsun’u, Urfa’sı ve Rize’siyle,

Erzurum’u, Trabzon’u, Muş’uyla,

Tunceli’si, Bingöl’ü ve Manisa’sıyla,

Iğdır’ı, Adana’sı ve Bitlisi’yle,

Van’ı, Ağrı’sı ve Ankara’sıyla,

Doğusu ve Batısıyla, Kuzeyi ve Güneyiyle ayağa kalkacak ve bu ihanete  topyekün karşı duracaktır.

Teröre teslimiyeti kabul etmeyecek

Ve etnik bölücülüğe geçit vermeyecektir.

Türkiye,

İmralı’ya, Kandil’e, Barzani’ye,

Vaşington’a, Brüksel’e, Erivan’a boyun eğmeyecektir.

Türk milleti,

Yıkım taşeronlarına, ihanet odaklarına,

İşbirlikçi lobilere, kötü adamlara rağmen,

Ve Başbakan Erdoğan’a inat ayrışmayacağını çatışmayacağını ve bölünmeyeceğini haykıracaktır.

Biliniz ki susmuşsanız, Türkiye yok olmuş demektir.

İnadına ve ısrarla konuşacaksınız, haykıracaksınız.

Milletimizin kurtuluş ve yükseliş ruhu olacaksınız.

Gelişmeler, önümüzdeki dönemin taraflarını netleştirmiştir:

Artık, herkesin tarafını belli etme zamanı gelmiştir.

* Bir yanda, AKP ve işbirlikçi çıkar çevrelerinin koalisyonu vardır.

Diğer yanda, milletini karşılıksız seven Türkiye sevdalıları.

* Bir yanda, Türkiye’den intikam almaya niyetli mihraklar vardır.

Diğer yanda bin yıllık kardeşliğe yemin etmiş Türk milleti.

* Bir yanda, varlıklarımızı sömürmeye hazırlanan küresel odaklar vardır.

Diğer yanda hakkaniyet ve adaleti savunan vatan evlatları.

* Ve Bir yanda, siyasi ikbal ve menfaat için tahrik edenler vardır.

Diğer yanda Türkiye’ye talip olan Milliyetçi Hareket vardır.

Artık karar anı gelmiştir.  Herkes tavrını belirlemek zorundadır.

Ya birlikten beraberlikten yana olacaksınız, yada gerilim ve kavga dolu bir geleceğe sürükleneceksiniz.

Ya, kardeşliğin devamını isteyeceksiniz, ya da ağır bir yıkımı göze alacaksınız.

Milliyetçi Hareketin Sevdalıları kararını çoktan vermiştir.

Tarafını belirlemiştir.

Bizler kırılma noktasına kadar bükülmüş olan Türkiye’de tarafsız olamayız.

* Biz Türk milletinden tarafız.
* Biz milli kimlikten yanayız.
* Biz bin yıllık kardeşlikten yanayız.

Bu ülkülere ulaşmak için;

Barışmak, kucaklaşmak için fırsat arayan vatandaşlarımı Türkiye ve Türk milleti değerleri etrafında buluşmaya davet ediyorum.

Buradan, Milliyetçi Hareket Partisi’nin kararlılığını ve fikriyatını bir kez daha vurgulamak istiyorum.

Büyük Türk milleti, tüm dünyaya son sözünü 29 Ekim 1923 tarihinde Atatürk ile söylemiştir ve bu konu ilelebet kapanmıştır.

Kimler ve hangi mihraklar, hangi oyunları tertip ederlerse etsinler, hangi ihanetlerin içine girerlerse girsinler bir kez daha ilan ediyorum ki;

* Türkiye Cumhuriyeti tektir ve üniter bir devlettir.
* Türk milleti ayrılık kabul etmeyen bir bütündür.
* Milli devletimiz olan Türkiye Cumhuriyeti ebedi yurdumuzdur.
* Al bayrağımız bağımsızlığımızın, egemenliğimizin, sembolüdür.
* Türkçemiz, bizleri bir arada tutan resmi dilimizdir.
* İstiklal Marşımız, kahramanlık ve bağımsızlık destanıdır.
* Milli birlik ve bütünlüğümüzün temelleri tek devlet, tek millet, tek bayrak ve tek dil ülküsüdür.

Türkiye Cumhuriyeti, ebedi vatanında milli varlığını ve birliğini mutlaka koruyacaktır.

Bunlar, Milliyetçi Hareketin varlık ve yaşama nedenleridir,

Bu kutlu siyasi hareketin kırmızı çizgileridir.

Milliyetçi Hareket, bu değerleri muhafaza etmeye yeminlidir.

Bilinmelidir ki, bu aziz vatan hepimizindir.

Türkiye’mizin bir yıkıma sürüklenmesini önlemek hepimiz için milli bir görevdir.

Herkes üstüne düşen sorumluluğu, siyasi hesapları bir kenara bırakarak yerine getirmelidir.

Aksi halde yarın çok geç olacaktır.

Buradan her zaman olduğu gibi çağrımı tekrarlıyorum,

Gün birleşme günüdür.

Gün dayanışma günüdür.

Bizim gönlümüzde herkese yer vardır.

Bizim yüreğimiz herkesi kucaklamaya yeter.

Bize göre bütün vatandaşlarımız Cenab-ı Allah’ın bir emanetidir.

Biz herkesi büyük Türk milletinin saygıdeğer bir evladı olarak görürüz.

Milliyetçi Hareket memleketimizin her evladına kucağını açmaktadır.

Bu topraklara vatanım diyen herkese ocağımız açıktır.

Bu insanlara milletim diyen herkese kucağımız açıktır.

Bu bayrak benim, bu ülke benim diyen herkese kapımız açıktır.

Bu kavramlar size yabancı gelmiyorsa,

Bu değerlerde bir sıcaklık buluyorsanız,

Hepinizi çağırıyorum:

Gelin bir olalım. Diri olalım. İri olalım.

Türkiye’nin geleceğini el ele ve hep birlikte inşa edelim.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Muhterem Ankaralılar,

Bugün de dün gibi Türk milletini yaşadığı buhrandan çıkartacak güç sizlerin elinizde, yüreğinizde ve fikrinizdedir.

Tahrip edilmeye çalışılan binlerce yıllık kültür kodlarımızın,

Yok edilmeye çalışılan köklü devlet yapımızın ve

Asil milletimizin yegâne koruyucusu ve kollayıcısı Milliyetçi Hareket olacaktır.

Bu coşkudan, bu heyecandan ve bu güvenden bunun işaretlerini alıyorum.

Cevabını sizlerin sesinden duymak istiyorum:

Bayrağa sahip çıkacak mısınız? (Evet)

Türkiye’ye sahip çıkacak mısınız? (Evet)

Onurunuza sahip çıkacak mısınız? (Evet)

Geleceğinize sahip çıkacak mısınız? (Evet)

Bin yıllık kardeşliğimizi yaşayacak mısınız? (Evet)

Bin yıllık kardeşliğimizi yaşatacak mısınız? (Evet)

Polisler karakollarında,

Mehmetçik sınırlarında,

Korucular köylerinde destek istiyor ve dualarınızı bekliyor.

Sahip çıkacak mısınız? (Evet)

Hepinizi kutluyorum.

Sizden aldığım güçle ve inançla artık diyorum ki,

Aziz milletimiz:

* Yoksulluğu bir kader olarak kabul etmeyecektir.
* Bölücülüğü meşru ve normal görmeyecektir.
* İstismara ve işbirlikçiliğe izin vermeyecektir.
* Yolsuzluğu kabullenip sineye çekmeyecektir.
* Çatışma ve kavganın vebaline ortak olmayacaktır.
* Milli değerler etrafında kenetlenecek,
* Bölünmeyeceğimizi dosta ve düşmana gösterecektir.

Çünkü önünde güveneceği Türkiye Sevdalıları,

Yanında Milliyetçi Hareketin gönül ve ülkü kadroları vardır.

Ve bu hareketin varlığı en büyük teminattır.

Milliyetçi Hareket, Türk milletinin dimdik ayakta kalmış son burcudur.

Milliyetçi Hareket, Türk milletini küresel sarmaldan çekip çıkaracak son kudretidir.

Milliyetçi Hareket, Türk milletinin birlik, refah, huzur ve kalkınma yolunda son umududur.

Milliyetçi Hareket Partisi, asla teslim olmayacaktır.

Milliyetçi Hareket Partisi, sonuna kadar mücadele edecektir.

Ve Mutlaka başaracaktır.

Bu heyecanı sizlerde görüyorum.

Bu ruhu gözlerinizden okuyorum.

Burada sizlerden aldığım güçle, inançla vurguluyorum ki;

Tarihi bir mesajı huzurunuzda tekrarlamak istiyorum ki;

Küresel uzantılar, ihanet şebekeleri nerelere demir atmış olurlarsa olsunlar,

Geldikleri gibi gideceklerdir.

Yıkım projelerinin taşeronları ve işbirlikçileri ise

Açılımlarını açtıkları gibi kapayacaklardır.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Ankaralı Kardeşlerim,

Türkiye gergin, kaygılı, öfkeli, huzursuz ve tedirgindir.

Küçük bir kıvılcım, telafisi mümkün olmayan hadiselere neden olur.

Bu hassas ortam tahrik ve kışkırtmalara açıktır ve müsaittir.

Bu nedenle önümüzdeki süreç dikkat, sağduyu ve akıl gerektirmektedir.

Türk milleti müsterih olsun.

Gönlünü geniş tutsun.

Milliyetçi Hareket çatışma için değil, kardeşlik vardır.

Ancak, milli varlık tehlikeye düşerse gereğini yapmaya da hazırdır.

* Bayrağın gönderden indiği yerde,
* Bin yıllık kardeşliğin katledilmek istendiği anda;
* Maldan, mülkten ve candan vazgeçmeye hazırdır.

Bu bizim Türk tarihine olan şeref borcumuzdur,

Türk milletine olan namus borcumuzdur.

Bu bakımdan herkes ayağını denk almalı, herkes kendine gelmelidir.

Bu vatan sahipsiz değildir.

Bu aziz millet çaresiz değildir.

Ayrışma, çatışma ve bölünme ise Türkiye için kader değildir.

Ancak; unutmayalım ki bu mücadelede,

İçinde bulunduğumuz hassasiyet,

Tarihin milliyetçi harekete kazandırdığı tecrübe,

Türk milliyetçiliği davasının oluşturduğu ortak akıl ve

Ecdadımızın nasihatleri ve dersleri bizlere,

İhanetlere karşı dikkat;

Fitnelere karşı uyanıklık;

İstismara karşı temkin;

Tahriklere karşı sükûnet tavsiye etmektedir.

Sokaklarda arayacağımız, sokaklarda bulacağımız geleceğimiz yoktur.

Biz başkaları sokakta iken, iktidarda olacağız ve terörü devlet gücü ile yeneceğiz.

Bizi bu hedeften uzaklaştıracak;

Bozgunculara, yıkıcılara fırsat vermeyeceksiniz.

İstismarcılara itibar etmeyeceksiniz.

Tahrik ve tertiplere dikkat edeceksiniz.

Tek bir ses, tek bir nefes olacaksınız

Türk milletinin size yalnız bugün değil, gelecekte de ihtiyacı olacaktır.

Milliyetçi Hareket Türkiye için vardır,

Türk milletinin birliği, kardeşliği ve mutluluğu için vardır.

Türkiye var olduğu sürece, Türk milletinin emrinde ve hizmetinde olacaktır.

Şimdi evlerinize, illerinize, mahallelerinize ve işlerinize döneceksiniz.

Kazancınız bol olsun. Huzurunuz daim olsun. İnancınız tam olsun.

Bugünden itibaren döneceğiniz vatan köşelerindeki her vatandaşımıza, her kardeşimize sevgi ve selamlarımı ayrı ayrı götürünüz.

Tandoğan meydanındaki bu muhteşem heyecanı, milli şuur ve kararlılığı Türkiye’mizin en ücra köşelerine kadar taşıyınız.

Kötü talihlerini yenmeleri yolunda partimizin yaptığı buluşma çağrısını milletimizin her ferdine iletiniz.

Hiçbir ayrım yapmadan, “bayrak” ve “vatan” ortak paydasında, “Ne mutlu Türküm” diyebilen herkesle kucaklaşınız.

Önümüzdeki dönem Türk milletinin geleceğine damga vurmanız ve iradenize sahip çıkmanız için tarihi bir fırsatı sizlere sunmaktadır.

Bu milli görevi yerine getirmek için her eve ulaşarak, her vatan evladının sevgisini ve gönlünü kazanmak zorundasınız.

Aziz milletimizi, ülkemizin doğruluşunda omuz vermeye, bu kötü gidişe dur demeye çağırmalısınız.

Türkiye’nin onurlu, huzurlu ve kudretli geleceğinde söz sahibi olmaya davet etmelisiniz.

Bizim yegâne güç kaynağımız, Türk milletinin şaşmaz sağduyusu, temiz vicdanı ve yüreğidir.

O halde yarından tezi yok her kapıyı çalınız.

Her yüreği kucaklayınız.

Bıkmadan, usanmadan anlatınız.

Ayak basmadık yer, ulaşmadık gönül bırakmayınız.

Durmayınız, düşmeyiniz,

Yılmayınız, yıkılmayınız, yorulmayınız.

Partimize yönelik karartma kampanyaları ile milletimizin gözüne çekilmek istenen perdeyi de böyle yırtacaksınız.

Bu vesile ile Türk milletini düştüğü buhrandan çıkaracak, milli kimliğine sahip çıkacak dava arkadaşlarıma mücadelelerinde üstün başarılar dilerim.

Aziz Vatandaşlarım,

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Muhterem Ankaralılar,

Basınımızın Mümtaz Temsilcileri,

Bugün üzerinde hayat bulduğumuz aziz vatanın gerçek sahipleri bize bu varlıkları emanet eden, bin yıllık sevginin, kahramanlığın, hasretin ve inancın temsilcisi olan ecdadımızdır.

Bugün varsak onlar sayesindedir.

Bugün bir değeri savunuyorsak onların eseridir.

Hepsine şükranlarımızı sunuyoruz.

Hepsini minnetle hatırlıyoruz.

Hepsine olan borcumuzu biliyoruz.

Bu vesile ile,

* Geride kalan bin yılı yaşatan, canlarını vererek Anadolu’yu vatan yapan kahraman ceddimizi,
* En karanlık dönemlerde aziz hatırasından ve eserlerinden güç ve cesaret aldığımız Milli Mücadele’nin Başkomutanı ve Devletimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ü ve mücadele arkadaşlarını,
* En güç ve ağır şartlarda ayağa kalkarak bugün içinde bulunduğumuz Cumhuriyetimizin sınırlarını kanlarıyla çizen evlatlarımızı,
* Yoktan ve yokluktan ele alıp ülkemizi ve milletimizi kalkındırmak, yükseltmek için emek veren, alın teri döken, akıl yoran devlet, siyaset, bilim, fikir ve sanat adamlarını,
* Ömrünü Türk milletinin yükselmesi ülküsüne adamış, Başbuğumuz Alparslan Türkeş Bey’i, ve hayatta olmayan bütün dava ve ülkü arkadaşlarımızı,

* Bugün, terörle mücadelede vatan ve bayrak uğruna toprağa düşen asker, polis, korucu ve kamu görevlisi bütün aziz şehitlerimizi rahmet, minnet ve şükran duygularımla anıyorum.

Bu kutlu değerler uğruna mücadele eden herkesi minnet, şükran ve hasretle yad ediyorum.

Bu toplantıya soğuk ve yağış demeden katılan bütün dava arkadaşlarımı sevgiyle kucaklıyorum.

Televizyonları başında bizleri izleyen aziz vatandaşlarıma en samimi hissiyatımla saygılarımı sunuyorum.

Hepiniz sağ olun, var olun.

Aziz Dava Arkadaşlarım,

Dün kurşun yağmurlarına göğüs gererek bugüne geldiniz

Bugün bereketli yağmurlarla yarına koşacaksınız.

Sonsuza kadar “Var Ol” Türkiye

Ne mutlu Türküm diyene.

Ne mutlu Türküm diyene.

• Alevi vatandaşlarımız hiçkimsenin arka bahçesi değildir (0)

Sayın Milletvekilleri,

2010 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı hakkında Milliyetçi Hareket Partisi’nin görüşlerini açıklamak üzere huzurunuzda bulunuyorum.

Bu vesileyle Milliyetçi Hareket Partisi Grubu ve şahsım adına Yüce Meclis’in değerli üyelerini saygılarımla selamlıyorum.

Bütçe hakkında değerlendirmelerime geçmeden önce geçtiğimiz hafta meydana gelen iki üzücü olayla ilgili düşüncelerimi açıklamak istiyorum.

Bildiğiniz gibi, 7 Aralık Pazartesi günü Tokat’ın Reşadiye ilçesi kırsalında asayiş görevi yaparken, uğradıkları hunhar bir saldırı sonucu yedi askerimiz şehit olmuş ve üç askerimiz de yaralanmıştır.

Henüz bu olayın acısı içinde iken yeni bir acı haberle milletçe sarsıldık.

10 Aralık Perşembe günü Bursa’nın Mustafakemalpaşa ilçesinde bir maden ocağında meydana gelen grizu patlaması sonucu, göçük altında kalan 19 işçimiz maalesef hayatını kaybetmiştir.

Çoluk çocuğunun rızkını yerin altında, zor şartlarda temin etmeye çalışırken ve vatandaşlarımızın güvenliği için asayiş görevini yaparken hayatını kaybeden işçilerimize ve aziz şehitlerimize bir kez daha Cenab-ı Allah’tan rahmet diliyorum.

Yakınlarına, milletimize, çalışma ve silah arkadaşlarına sabır ve başsağlığı, yaralılarımıza ise acil şifalar temenni ediyorum.

Bu gibi felaketlerin bir daha yaşanmaması için yeterli tedbirlerin zamanında alınmasını, sorumlularının tespit edilmesini ve gereğini bekliyorum.

Değerli Milletvekilleri

Aralığın onyedisinde İslam Dünyası için mukaddes bir dönem olan Muharrem Ayına giriyoruz.

Peygamberimizin torunlarının şehit edildiği bu ay, nifakın, fitnenin ve tefrikanın nasıl büyük acılara neden olduğunun en talihsiz ve en üzüntü verici örneğinin yaşandığı tarihi bir ibretin başlangıcıdır. Mazlumların ve masumların acılarını paylaşıyorum.

Bu aydan alacağımız derslerin ve derinden duyacağımız acı anıların başta Türk ve İslam dünyası olmak üzere bütün insanlığın hayırlarına vesile olmasını Cenab-ı Allah’tan diliyorum.

Sayın Milletvekilleri,

Bütçe görüşmeleri hükümet icraatının değerlendirildiği, muhalefetin, hükümetin politikaları hakkında uyarı, tenkit ve tavsiyelerini dile getirdiği TBMM adına önemli bir denetim vesiledir.

Devletin hangi alanlara ne kadar kaynak ayıracağını, hangi alanlardan ne kadar kaynak toplayacağını gösteren bütçenin kuşkusuz en önemli özelliği, nimet ve külfetin vatandaşlarımız arasında dağıtılırken hangi kıstaslara ve hakkaniyete riayet edildiğinin ortaya çıktığı bir gösterge olmasıdır.

Zira vatandaşlarımızı, yoksulluklarından ziyade,  uygulanan politikalar sonucu ortaya çıkan haksızlıklar, eşitsizlikler ve adaletsizlikler daha fazla yaralamakta, daha derin izler bırakmaktadır.

Takdir edersiniz ki, ekonomiyi, siyasetten; ekonomik faaliyetleri sosyal konulardan; ekonomik yorumları güvenlik, asayiş, kültür, dış politika gibi alanlardan ayırmak ve ayrı düşünmek mümkün değildir.

Birbirini doğrudan etkileyen bu girift yapıda, iyi giden bir ekonomide diğer alanlarda ciddi zafiyet olmayacağı gibi, bu alanlarda işler iyi gidiyorsa, ekonominin de iyiye gidiyor olması beklenmelidir.

Ne yazık ki yedi yıldır iktidarda olan Adalet ve Kalkınma Partisinin milletimize reva gördüğü ekonomik ve sosyal tablo;

• Yatırım ve üretimin artmadığı,
• İşsizliğin çığ gibi büyüdüğü,
• Yoksulluğun derinleştiği,
• Milli ve manevi değerlerimizin istismar edildiği,
• Aile bağlarımızın, toplumsal ahlaki değerlerimizin yerle bir edildiği,
• Gerilim ve kutuplaşmanın yönetim tercihi olduğu,
• Huzurumuzun, kalmadığı, dirliğin hasar gördüğü,
• Kardeşliğimizin yaralandığı vahim bir tablodur.

Bu sosyo-ekonomik dağınıklık ve zayıflık doğal olarak diğer alanlara da sirayet etmiştir.

2009 bütçe yılı, milletimiz açısından üzüntü verici olayların, hayal kırıklığı ve talihsizliklerin yaşandığı bir yıl olmuştur.

Bizi biz yapan, bir arada tutan ortak değerlerin kaynaştırıcılığı yerine, tarihi ve kültürel derinliği olmayan yapay farklılıkların ayrıştırıcılığı üzerinden siyaset yapıldığı bu dönemde;

İktidar gücü, kronikleşen sorunlara çözüm üretmek için kullanılmak yerine istismar, gerilim ve kutuplaşma yönünde kullanılmıştır.

Sorunlar karşısında başarısızlığa uğranılan her durumda geçmişi suçlama geleneği sürdürülmüştür.

Vatandaşın ekonomik ve sosyal hayatına ilişkin beklentilerinin boşa çıktığının farkına varıldığı her durumda mutlaka bir istismar vesilesi bulunmuştur.

Sistemli gayretlerle yıpratılan devlet ve toplum hayatımızın hemen her alanında yaşanan kutuplaşma ve cepheleşmeler giderek derinleştirilmiştir.

Ekonomik gelişmeler de, yaşadığımız genel bunalımdan farklı bir seyir izlememiştir.

Yatırımlar azalmış, üretim daralmış, borçlanma artmış, yoksulluk derinleşmiş, çığ gibi büyüyen işsizlik sosyal hayatı tehdit eder hale gelmiştir.

Gelir dağılımındaki adaletsizlik, ekonomik kararlardaki ahenksizlik ve sosyal ahlaktaki çöküşün hızlanması ile körüklenmek istenen kardeş kavgası geleceğe umutla bakılmasına mani olmuştur.

İşçi, memur, esnaf, köylü ve emeklilerden oluşan mağdurlar, kendi kaderine terk edilmiş, işsizlik önlenememiş, yoksulluk azaltılamamış, gelir dağılımı adaletli hale getirilememiştir.

Siyasi yönetim şekli ve üslubu, siyasette etik anlayışa duyulan ihtiyacı göstermesi bakımından ibret verici olmuştur.

Yolsuzluk ve yozlaşma artmış, merkezi ve yerel idarelerde kamu kaynakları yandaşlara dağıtılmaya devam edilmiştir.

Yargıya intikal eden yolsuzluklar, hayırsever vatandaşlarımızın inançlarının istismar edilişlerinin sınır tanımaz bir seviyeye çıktığını göstermiştir.

Siyasi ve ahlaki çürüme devlet ve toplum hayatını kaplamıştır. Bunun sonucunda devlete ve adalete olan güven duygusu zedelenmiştir.

Yürütülen dış politika da milli menfaatlerimiz bakımından kaygı verici olmuştur.

Herkesin huzur içinde olacağı bir güvenlik sistemi ve herkesin adaletine güvendiği bir yargı sistemi tesis edilememiştir.

Vatandaşı gerçekten önceliğine alan hakkaniyetli bir yönetim anlayışı uygulanamamıştır.

Etnik bölünmeyi amaçlayan kanlı terör, siyasi ayrılıkçılık hevesleri ve etnik tahrikler artmış, Türkiye tehlikeli bir cepheleşme sürecine sürüklenmiştir.

İnsanlar daha önce komşu, bakkal, manav, işçi, memur, dost ve arkadaş olarak gördükleri kişilerde, etnik köken ve mezhebe dayalı kimlik sorgulamaya başlamışlardır.

Ve bu gidişatın, iddia edildiği gibi barış ve huzurla, demokrasi ve hürriyetle, kalkınma ve refahla, kaynaşma ve kardeşlikle hiçbir ilgisinin olmadığı milletimiz tarafından anlaşılmıştır.

Yüzleşme adı altında milli tarihimizi karalama kampanyaları milli sorunları sözde çözme iddialarıyla hız kazanmıştır.

Bugün geldiğimiz noktada; vatandaşlarımızın geleceğe daha umutlu bakmasını sağlayacak bir ekonomik ve sosyal yapı söz konusu değildir.

Ve bütün bunların milletin gözünden kaçırılması için, aklın, izanın, gerçeklerin karartılması için maddi çıkar ilişkileri tesis edilen yandaş medya oluşturulmuştur.

Bütün çabalara rağmen hükümetin sipariş verdiği haber ve yorumları yayınlamakta direnen medya unsurlarına ise baskı ve dayatma başlatılmıştır.

Maalesef, umutlarla başlanıp acı ve talihsiz olaylarla son bulan önceki yıllar gibi 2009 yılı da;

• Ekonomik sorunların hiçbir dönemde olmadığı kadar milletimizi zayıf ve yorgun düşürdüğü,
• Uluslararası ilişkilerin ağır bir zafiyet göstermeye başladığı,
• Ve bölücü saldırıların, devlete ve millete yönelik meydan okumaların toplumda tehlikeli bir gerilim ortamını karşımıza çıkarttığı kaybedilmiş bir yıl olarak hatırlanacaktır.

Sayın Milletvekilleri,

2010 Yılı Merkezi Yönetim Bütçesi; AKP hükümetleri tarafından hazırlanan sekizinci, yeni kamu mali yönetim anlayışına uygun olarak tekemmül ettirilmiş beşinci bütçe olma özelliğini taşımaktadır.

Modern bütçe sistemi, temsili demokrasinin ve kamusal faaliyetlerin öneminin artmasıyla birlikte gelişmiş ve yaygınlaşmıştır.

Elbette çağdaş bütçeleme sistemlerinin gelişimini, demokrasi mücadeleleriyle birlikte ve yan yana yürüdüğünü gözden uzak tutmamamız gerekmektedir.

Öte yandan temsili demokrasilerde, devletin yapacağı harcamaların büyüklüğü ve kapsamıyla, bu harcamaların yapılabilmesi için millete getirilecek yükümlülüklere, millet adına seçilmiş temsilciler karar vermektedir.

Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin gelir ve gider tahminlerini göstermekle birlikte, bunların uygulanmasına ve yürütülmesine dair yetki ve izini de içermektedir.

Bütçe, devletin bir yıl içinde yapacağı harcamaları ve elde edeceği gelirleri gösteren ve Meclisimiz tarafından onaylanan ekonomik, siyasi ve hukuki bir belgedir.

Ve bütçe tayin ve tespit edilen devlet politikalarına ulaşmada en önemli mekanizma olarak karşımızdadır.

Devletin amaçlarına ulaşmada en önemli araç olan bütçe, bir tarafta kamu kesimince üstlenilmiş hizmetlerin üretimini gerçekleştirmektedir.

Diğer yanda ise üretimi özel sektöre bırakılmış alanlarda millet hayatımızda uygun etkiler doğurabilmek için kullanılmaktadır.

Bu kapsamda, bütçeyle milletimize kamusal ve yarı kamusal hizmetler sunulurken gelir dağılımının etkilenmesi, fiyat istikrarının sağlanması, büyümenin hızlandırılması, ekonominin işleyişindeki aksaklıkların düzeltilmesi de gözetilecektir.

Yürütme organının meşruiyetini kazanabilmesi için en başta; bütçenin Meclisimizde kabul ve onayı gerekecektir.

Bu aynı zamanda bütçenin ekonomik işlevinin yanında, çok önemli ve belirleyici bir siyasi fonksiyonun da olduğunu göstermektedir.

Ancak Adalet ve Kalkınma Partisi’nin hükümet etme dönemlerinde, sıradanlaşan, hazırlık aşamalarında gerekli ilgi ve özenin gösterilmediği bütçenin; artık yasal bir zorunluluğun yerine getirilmesinden başka bir anlam ifade etmediğini özellikle vurgulamak istiyorum.

Başta maliye politikası olmak üzere, bütün ekonomi politikalarında öncü ve etkileyici bir rolü olması gereken bütçenin, bu halinden şu an itibariyle çok uzak düştüğünü bu vesileyle ifade etmek isterim.

Ulaşılamayan mali hedefler, yanlış tespit edilen ekonomik parametreler, geleceği okuyamayan analiz noksanlığı sürekli olarak gedikler veren bütçenin ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Bu durum ise yıl içinde birçok defa bütçenin bir anlamının kalmadığına dair yorumları beraberinde getirmiştir.

Yapboz tahtasına çevrilen bütçenin, bir yılı tamamlamadan gücünü ve inandırıcılığını tamamen kaybettiğine bu dönemler içinde şahit olunmuştur.

Bunun en son örneği olarak 2009 yılı bütçesini göstermek mümkündür.

2010 yılı bütçesinin içte ve dışta yaşadığımız çok kritik ve olağan üstü hassas bir dönemde görüşmek durumunda olduğumuz hepinizin malumudur.

Gelecek yıl bütçesini ayrıntıları ile değerlendirmeye geçmeden önce; genel anlamda içinde bulunduğumuz başta ekonomideki sorunlarla ilgili olmak üzere, bazı temel problem alanlarına dönük düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum.

Sayın Milletvekilleri,

Türkiye, başarısız bir yönetim altında varlığı ve bütünlüğü tartışmalı bir hale gelmiş, ardı ardına yaşadığı buhranlarla köşeye sıkışmıştır.

Hareketsiz ve kontrolsüz olarak uçurumun kenarına gelen devlet ve toplum hayatı, hiçbir dönemde olmadığı kadar ciddi beka sorunuyla muhatap olmuştur.

Siyasetteki dengenin ve istikrarın kaybı, toplumda cepheleşmeyi teşvik etmiş, hayatın her alanında yozlaşma, ahlaki çöküntü, değer ve norm zedelenmesi yaşanmaya başlamıştır.

Kültürel gerçeklerimizden ve toplumsal temellerimizden kopan ekonomik sistemle birlikte, milletimiz çok büyük bir açmazın ortasına düşmüştür.

Bu eleştirileri yaparken elbette ki şu gerçeği de göz ardı etmemiz mümkün değildir.

Ülkemizin ekonomik yapısı ve gelişmesi bu zamana kadar, çoğunlukla dinamik merkezler tarafından biçimlendirilmiş, yönlendirilmiş, şartlandırılmış ve sınırlandırılmıştır.

Nitekim ekonomik bağımlılık ilişkisinin belirleyen değil ama belirlenen tarafı olmayı içine sindiren, hatta ayakta kalabilmek için bu süreci hızlandıran AKP kadroları, esasen ekonomik meseleleri samimiyetle çözmeyi hiçbir zaman aklına dahi getirmemiştir.

Diğer taraftan, ekonomik sistemin küresel alana aşırı bağımlı yapısı ve insanı dışlayan mekanik kurgusu, zaten birikmiş sorunların kalıcı olarak çözülmesini zorlaştıran başlıca faktörler arasında yer almıştır.

Piyasanın düzen ve istikrarını, insan mutluluğunun üzerinde gören böylesi anlayışın, elbette ki krizlerden zarar gören milyonlarca vatandaşımızla ilgili bir kaygısı olmayacaktır.

Görünmez bir elin dengeleyici ve yönlendirici misyonuna duyulan derin hayranlık ve beraberindeki teslimiyet, tecrübeyle sabittir ki görünen ve sahip olunan değerlerin tahrip olmasının da gerekçesi ve bahanesi olmuştur.

Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler felsefesiyle alınan mesafeler, gelinen aşamalar, sürekli olarak milletimizde büyük kayıplar oluşturmuştur.

Ve bu yaklaşımın ortaya çıkardığı, en azından tetiklediği ve hızlandırdığı ekonomik yıkım, başta ülkemiz olmak üzere yaşadığımız yer küre üzerinde büyük tahribatlara da davetiye çıkarmıştır.

Hatırı sayılı süredir serbestleşme ve küreselleşmeyle birlikte yürüyen krizler, finansal işlemlerdeki kontrol ve gözetim eksiklikleriyle birleşince doğal olarak etki alanını daha da genişletmiştir.

Nitekim dünya genelinde, aşırı ve anormal kâr istekleriyle etik değerlerin üzeri örtülmüş, çığırından çıkan bir ekonomik düzenin ahlaki değerlerden uzak alt yapısı oluşturulmuştur.

Bu ekonomik düzenin mağdurları ve kaybedenleri bellidir. Bunlar, dünyanın her yanında yaşayan ve aralarında milyonlarca vatandaşımızın da bulunduğu milyarlarca yoksul, çaresiz, umutsuz ve sağlıksız kitlelerden başkaları da değildir.

Sayın Milletvekilleri,

Küreselleşme; teknolojik gelişmenin belirleyiciliğinde iletişim ve ulaştırma faaliyetlerindeki gelişmeyle gündemdekini yerini her geçen gün sağlamlaştırmaktadır.

Ulus-devletlerin dayandığı politik topluluğun hem sosyolojik mahiyetini, hem de egemenlik haklarını dönüştüren küreselleşme sürecinin dayatmaları krizlerin ortaya çıkmasının bir nedenidir.

Milyarlarca insan, bu dengesiz ve adaletsiz sistem yüzünden; beslenme ve barınma sorunları yaşamakta, yeterli eğitim ve sağlık hizmetlerini alamamaktadır.

Nitekim günde iki doların altında gelir elde eden 1 milyar 300 bin insanın yanı sıra, 500 milyona yakın kişi de günde bir doların altındaki bir gelirle ayakta kalmaya çalışmaktadır.

Bugün yaklaşık 900 milyon insan içilebilir temiz su imkânından mahrum bir halde yaşamaktadır.

Gelecek yıl günlük geliri 1,25 dolardan az olan 90 milyon insanın daha sefalet şartlarına mahkûm olacağı tespit edilmiş durumdadır.

2009 Yılında 1 milyar 20 milyon kişi yeterli gıdadan uzak kalmış, bir önceki yıla göre yaklaşık 100 milyon insan açlığa terk edilmiştir. Bu rakamlar son 40 yılın en yüksek verileri olarak son derece dikkat çekicidir.

Dünyada 600 milyon yoksul çocuk yaşamakta, bunların yaklaşık 40 milyonu açlık tehlikesiyle karşı karşıya bulunmaktadır.

Her gece 800 milyon insanın aç uyuduğu ve her gün 50 bin kişinin ise açlık ve yoksulluktan öldüğü, dünya genelinde 1 milyarı aşkın insanın aç olduğu bir manzara insanlığın karşısındadır.

Gelir dağılımındaki adaletsizlik, yoksulluk, işsizlik, terör, iklim değişiklikleri, çevre kirliliği gibi konular insanlığın temel problem alanları olarak göze çarpmaktadır.

AKP iktidarının iştahla eklemlenmeye çalıştığı küresel ekonomik düzenin kısa özeti bu şekildedir.

Başbakan’ın Eşbaşkanlığını yaptığı Büyük Ortadoğu Projesi de ifade etmeye çalıştığım bu karanlık tablonun maskelenmiş stratejik ayağını oluşturmaktadır.

AKP kadrolarının ağzından düşürmediği Osmanlı’nın hakkaniyetli cihan nizamı anlayışı; sömürgecilikten, kölecilikten ve yoksulluktan beslenen bu küresel ekonomik sistem ile ve bu insanlık dışı manzarayla nerede benzerlik göstermektedir?

Küreselleşmenin bilançosunda eşitsizlik, yoksulluk, etnik çatışma, coğrafyaların değişmesi, devletlerin parçalanması, ülkelerin bölünmesi kutuplaşma ve silahlanma; mutluluk, refah ve yardımlaşmadan daha ağır basar hale gelmiştir.

Bunun yanı sıra küreselleşmenin; adalet, refah ve işbirliği vaat ettiğini de söylemek şu haliyle çok mümkün değildir.

Ekonomik bağımlılığı artıran bu süreç daha çok, son yıllarda iyice şekillenen bölgesel ittifaklar aracılığıyla önümüzdeki yıllarda çetin geçeceği aşikâr olan ekonomik ve kültürel rekabeti de öngörmektedir.

Bu küresel dayatmalar karşısında, Milli devletin temelini oluşturan anahtar kavramlar olan; millet, milliyet ve milli kültürün küreselleşme karşısında ayakta durma mücadelesi alabildiğine artmıştır.

Bunların hemen arkasından da mili egemenlik, demokrasi, dayanışma, bağımsızlık ve onurlu yaşamanın önemi daha da belirginlik kazanmıştır.

Ancak, tehlikelerle dolu olan AB ile müzakere sürecinde söz konusu kavramların hepsi tartışılır hale gelmiştir.

Türk Milletinin kendisine olan inancı zayıflatılarak, millet olma bilincinin köreltilmesine dönük çabalar hız kazanmıştır.

Yeni ekonomi adıyla propagandası yapılan bu adaletsiz küresel düzenin, ulus-devlet yapılarını çözmek ve ayrıştırmak istediği de ortadadır.

Uzunca bir süredir, küresel güçlerin gelişmekte olan ya da azgelişmiş ülkelere demokrasi ve insan hakları kılıfıyla böl, parçala ve yönet politikalarını dayattıkları anlaşılmıştır.

İstikrarsız bir ekonomi; sürdürülebilir ve kontrollü siyasi istikrarsızlığın bir sonucu ve hızlandırıcısı olarak milletimize büyük acılar, zulümler ve sıkıntılar yaşatmaktadır.

Türk milleti böylesi bir mağduriyeti hak etmemektedir.

Fakirlik bir kader, işsizlik mutlak bir son değildir. Olmamalıdır.

Hakkaniyetten uzak bu ekonomik süreç, önce bu sürecin mağduru olan milletimiz tarafından mutlaka değiştirilmelidir, inancımız odur ki değiştirilecek ve tersine de çevrilecektir.

Sayın Milletvekilleri,

Bilindiği üzere, üretimden kopuk, tamamen kâğıt üstü soyut kıymetlerin ekonomik sistemi felç etmesiyle geçtiğimiz yıl dünyayı etkisi altına alan ekonomik kriz ortaya çıkmıştır.

2008 yılında başlayan küresel krizin finansal piyasalardan reel ekonomilere sıçraması ise 2009 yılında gerçekleşmiştir.

Kriz, her ne kadar ABD kaynaklı olarak ortaya çıkmışsa da, uluslar arası ticaret ve kredi piyasaları yoluyla diğer ülkeleri de önemli oranda hâkimiyeti altına almıştır.

Ancak, küresel krizin çıktığı ülkeler gerekli tedbirleri alarak, krizin ateşini az da olsa söndürebilmişken, en başta kendi iç çelişkilerinden kaynaklanan düzensizlik ve dengesizliklerle krize yakalanan Türkiye ekonomisi yoğun bakım ünitesinden hala çıkabilmiş değildir.

Ne üzücüdür ki, uzun yıllardan beri değişik dönemlerde ülkemizde ortaya çıkan ekonomik sorunlar, gündemi haklı olarak sürekli işgal etmiştir.  Ve AKP iktidarının, Türkiye ekonomisini adeta sürükleyerek tuzağına düşürdüğü kriz hali, bunun en son örneğini teşkil etmiştir.

Cumhuriyet’in kuruluşundan bu zamana kadar geçen 86 yıllık zaman zarfında, artan ve tekrarlayan sıklıkla ve şiddetle ekonomide müzmin krizler yaşandığını inkâr etmek mümkün değildir.

Geçtiğimiz yıl başlayan kriz de dâhil olmak üzere, bunlardan yedisi, ekonomik sistemi derinden sarsan ve toplumsal dengeyi alt üst eden özellikler taşımışlardır. (1929–31, 1958–61, 1978–81,  1988–89, 1994, 1998–2001, 2008–2009)

İlave olarak etki alanı daha dar ve kısa menzilli dört ekonomik kriz daha yaşanmış ve milletimiz için ortaya çıkardığı sonuçları ağır olmuştur. (1947, 1969, 1982, 1991)

Türkiye her on yıllık sürenin sonuna doğru, ya şiddetli, ya da hafif bir krizi mutlaka yaşamıştır.

Yirmi yılda bir görülen ve bu yirmi yıllık dönemlerin sekizinci yılında başlayan krizler (1958, 1978, 1998) olağanüstü şiddet ve uzunlukta olmuş, özellikle 1978 ve 2008 yılı krizleri her açıdan milletimize çok pahalıya mal olmuştur.

Kabul ve itiraf etmek lazımdır ki; ekonomiyi uluslar arası alana eklemlemede fazlasıyla hevesli olmak, ekonominin girdiği kriz çarkına içeriden müdahaleyi etkisizleştirmektedir.

Bu durum, aynı zamanda, krize müdahalede yararlanılacak politik araçları da tesirsiz hale getirmektedir.

Bu çerçevede, ülkemizde dışa açılmanın hem siyasal tercihler, hem dayatmalar ve hem kurumsal bağlantılarla doruğa çıktığı 1990’lı yılların, dünyadan bize yansıyan istikrarsızlaştırıcı tesirlerle çakışması çok normal ve çok doğaldır.

Bahsetmeye çalıştığım bu anormal manzaranın, iç siyasetimizin yarattığı gelgitler sonucunda oluşan kaosla birlikte daha da arttığı ortadadır.

Biliyoruz ki, hükümetlerin her zaman için ekonomiyi denetleyici ve yönlendirici politika aletleri vardır ve olmalıdır.

Etkinlikle kullanılması halinde bunlar, ekonomik krizleri sınırlarken, krizden çıkışı da kolaylaştırabilecektir. Nitekim bütçe politikası bunun en belirginlerindendir.

Ne var ki, AKP hükümetinin izlediği yanlış ve hatalı politikalar neticesinde; bu işaret etmeye çalıştığım hususların hiç birisi gerçekleşmemiştir.

Küresel alanda cereyan eden kriz, içteki olumsuzluklar ve beceriksizlikler sayesinde ve aynı zamanda ekonomik sistemimizin tabiatında yer alan krize yatkınlıkla birleşince ortaya çok büyük maliyetler çıkmıştır.

Ekonomideki alaborayı, bir teknenin alaborasıyla karıştıran iktidar zihniyeti; tedbir almakta inat edince bugün yaşadığımız ve her alana bulaşan kapsamlı problemlere kapı aralamıştır.

Birbirinden kopuk tedbirlerle krize karşı mücadele edildiğini iddia eden siyasi iktidar, her şeyden önce ekonomideki açmazları tahlil ve izah edecek bir görüş genişliğine bile sahip olmadığını her fırsatta göstermiştir.

Sadece bir şey yapmış olmak için bazı adımlar attığı anlaşılan AKP hükümetinin, krizi ortadan kaldıracak fikrinin, inancının, gücünün ve kararlılığının olmadığı bugün çok daha net olarak görülmektedir.

Üreten sektörlerin ihmal edilmesi, insanımızın dertlerinin ciddiye alınmaması ve güvenden yoksun sanal makro verilerle ekonominin tasvir ve tahlil çabaları bugüne kadar hiçbir fayda sağlamamıştır.

Bununla birlikte geride kalan yıllarda, kendi dışımızdaki gelişmelerden dolayı yakaladığımız ekonomideki avantajlı pozisyonun, vatandaşımızın hayat standardında kalıcı ve etkili sonuçlar doğurmaması, iyileşme ve gelir artışının iktidara yakın küçük bir azınlıkta ortaya çıkması işlerin iyiye gittiğinin işareti sayılmamalıdır.

Bu çelişkilerle dolu özürlü manzarayı ülkemiz genelinde bir başarı olarak takdimde ısrar eden Başbakan Erdoğan, yoksullaşan, işsiz kalan, çaresizliğin acımazlığında kıvranan milyonları hamasetle avutmaya çalışmıştır.

Türkiye’yi baştanbaşa saran ve sosyal yapıyı sarsan krizi hala teğet edebiyatıyla tevil etmeye çalışan iktidar tedbirde çok geç kalmıştır.

Ve olumlu etkileri konusunda ciddi şüphelerin çok fazla olduğu paketlerle krizi savuşturacağını zannetmiştir.

Büyüme, kalkınma ve zenginleşmeyi yalnızca rakamlarda arayan iktidar zihniyetinin vatandaşımızın içine düştüğü ekonomik zorlukları çözmesi bir tarafa, anlamasının dahi ihtimal dâhilinde olmadığı gelişmelerle ortaya çıkmıştır.

Takdir edersiniz ki, ekonomide sayılar ve rakamlar önemlidir, ancak, her rakamın arkasında insanımızın acıları, gözyaşları ve dertlerinin bulunduğunu unutmamak lazımdır.

Küçük bir rakam ve yüzde çok sayıda insan için iş veya işsizlik, açlık veya tokluk, çare veya sıkıntıdır.

Sayın Milletvekilleri,

1929 ekonomik krizi dışında, yaşadığımız ekonomik krizlerin hemen hepsinin ağır bir siyasi faturası olmuştur.

Soğuk Savaş yıllarında yaşanan 1958 ve 1978 krizlerini, askeri darbe, demokrasinin askıya alınması ve siyasi parti kapatma süreçleri izlemiştir.

Milletimiz uzunca bir süre bu müdahalelerin neden olduğu siyasi çalkantılarla sarsılmıştır.

Her ekonomik kriz, peşi sıra demokratik sistemin tartışılmasını beraberinde getirmiş, bundan en fazla zararı elbette büyük milletimiz yaşamıştır.

Çalkantı, kriz, askeri müdahale ve dışa bağımlılık, birbirini izleyen ve iç içe geçmiş süreçler olarak ülkemizin talihsiz ve demokratik olmayan bir alışkanlığı haline gelmiştir.

Hem ekonominin, hem demokrasinin kısır döngüsü olarak tanımlanabilecek bu fasit daire, geride kalan yıllarda büyük kayıplarımıza neden olmuştur.

Bununla birlikte ülke çıkarımıza uygun düşmeyen, milli gerçeklerimizle bağdaşmayan, hatta kimi zaman mantık dışı ekonomi politikalarıyla da yüz yüze gelinmiştir.

Bugün de, dışarıya hevesle bağlanan ve geleceğini dış bağlantılarda arayan AKP iktidarı, bu anlayışının doğal sonucu olarak, insanımızın refahını, uluslar arası kuruluşların raporlarında, borsa endekslerinde, küresel finans kurumlarının himmetinde aramaktadır.

Olumlu olduğuna inandığı en küçük veriyi bile başarı gibi takdim etmekten başka seçeneği kalmamış Başbakan Erdoğan’a, sadece sokaklara, caddelere, pazarlara, çarşılara, tarlalara, bostanlara, fabrikalara bakarak insanımızın ne hale geldiğini görmesini tavsiye ediyorum.

Buna ilave olarak, uluslar arası yalancı şahitlere sığınarak ortada duran gerçekleri değiştirmeye çalışanları, içinden çıkmakta bir türlü başarılı olunmayan krizlerin sosyal sonuçlarına da bakmaya davet ediyorum.

Nitekim her krizin kaybedenleri bellidir ve onlar da milyonlarca dar ve az gelirli insanımızdan başkası olmamıştır.

Krizlerin yanlış politika ve öngörü hatalarından çıktığı, savruk ve sorumsuz uygulamalarla daha da derinleştiği aşikârdır.

Ayrıca ekonomik dengesizliğin, siyasal ve toplumsal bunalımlara anında dönüştüğü bu zamana kadarki tecrübelerle sabittir.

Yedi uzun yıldır iktidar sorumluluğunu taşıyan Adalet ve Kalkınma Partisi, kendisine tanınan fırsatları birer birer heba etmiş, en müsait şartlarda dahi ekonomik problemleri çözememiştir.

Ekonominin, dış etkenlerdeki gelişmelerden dolayı oransal büyümesini ve sanal gelişmesini de yanlış yorumlamıştır.

Nitekim dünya büyüme oranlarının, yüzde 4 ile 5 arasında seyrettiği bir dönemde, Türkiye ekonomisi de bundan kendine düşen hisseyi almıştır.

AKP hükümetince, iftiharla her ortamda propagandası yapılan bu ekonomik büyüme; esasen 2005 yılından itibaren gerilemeye başlamış, 2006 yılından sonra bu düşme daha da belirginlik kazanmıştır.

2003–2007 döneminde, ortalama yüzde 6,9 olan GSYİH artış oranı 2008 yılında yüzde 0,9 olarak gerçekleşmiştir.

2008’in ilk yarısında yüzde 4,9 büyüme olarak hesaplanan GSYH’daki değişim, küresel krizin etkilerini gösterdiği 2008’in ikinci yarısında yüzde 2,7 oranında düşüş olarak gerçekleşmiştir.

2009 yılına gelindiğinde, yılın ilk çeyreğinde GSYİH’daki daralma yüzde 14,3 olarak gerçekleşerek son yılların en yüksek seviyesine çıkmıştır.

GSYİH’daki daralma 2009 yılının ilk altı aylık döneminde, 2008’in aynı dönemine göre yüzde 10,6 oranında gerçekleşmiştir.

İşsizlik, sözde büyümeye rağmen artmaya devam etmiş, Türkiye; Güney Afrika ve İspanya ile birlikte işsizliğin en yüksek olduğu üç ülkeden birisi haline gelmiştir.

Dış talepte yaşanan düşüş neticesinde imalat sanayinin daralması ve ülke içi ekonomik faaliyetlerin azalmasıyla işsizlik oranlarında 2008 ve 2009 yıllarında büyük artış yaşanmıştır.

2007 yılında yüzde 10,3 olan işsizlik oranı, 2008’de yüzde 11’e çıkmış, 2009 yılı şubat ayında yüzde 16,1 olarak yıl içindeki en yüksek seviyeye ulaşmıştır.

“Kriz teğet geçti, en az etkilendik, bize bir şey olmaz”, denildikçe; yüz binlerce vatandaşımız işsiz kalmış, fabrikalar kapanmış, her ocaktan feryatlar yükselmiştir.

Krize fırsat gözüyle bakıldıkça, kriz acı ve katlanılamaz yüzünü daha çok yoksulluk, sefalet ve şikâyet olarak göstermiştir.

Bugün evler, sokak araları, kahvehaneler, küçümsenen kriz nedeniyle çaresizliğe mahkûm olmuş insanımızla doludur.

Nereden nereye geldik diyerek, dönem dönem kendi iktidarıyla, önceki dönemleri karşılaştıranların, gerçekten de Türkiye’yi nasıl içinden çıkılmaz duruma soktuğu ortadadır.

Ekonomiyi borsa endekslerinde, faiz oranlarında, döviz kurunda arayan ve bu alanlardaki gelişmelerle izah etmeye çalışan ekonomi algısından başka bir şey beklemek de mümkün değildir.

Sayın Milletvekilleri,

Takdir edersiniz ki, hayatımızın her alanına nüfuz eden bütçeyi burada bütün yönleri ile ve ayrıntılı olarak analiz edecek zamana sahip değiliz.

Bu konuları bütçe ile ilgili müzakereler esnasında Grubumuzu temsilen söz alacak olan arkadaşlarım Yüce Meclise görüşlerimizi detaylarıyla ifade edeceklerdir.

Buna rağmen, 2010 yılı bütçesi ile ilgili olarak genel bir değerlendirmeyi sizlerle paylaşmak istiyorum.

2009 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununda başlangıçta; merkezi yönetim bütçe giderleri 259 milyar 156 milyon TL, bütçe gelirleri de 248 milyar 758 milyon TL olarak öngörülmüştür.

Bu çerçevede, 2009 yılında 10 milyar 398 milyon TL bütçe açığı hesaplanmış ve bütçe açığının GSYİH’ya oranının ise yüzde 0,9 olarak gerçekleşeceği tahmin edilmişti.

Ne var ki, baştan itibaren, temelsiz ve ekonominin gerçeklerinden kopuk olarak hazırlandığını dile getirdiğimiz 2009 bütçesiyle ilgili görüşlerimizde ne kadar haklı olduğumuz bir kez daha ortaya çıkmıştır.

2009 yılı Ocak-Ekim döneminde, bütçe giderleri 218 milyar 600 milyon TL, bütçe gelirleri ise 175 milyar 368 milyon TL olarak gerçekleşmiştir.

Bu dönemde bütçe açığı da geçen yılın aynı döneminde göre yüzde 784,7 artmış ve 43 milyar 232 milyon TL düzeyinde oluşmuştur.

Hükümetin öngörüsüzlüğü ve önlem almada son derece isteksiz olduğu kriz nedeniyle; kamu giderlerindeki artış ve gelirlerdeki azalma sebebiyle bütçe açığının 2009 yılı sonunda 62 milyar 824 milyon TL; bütçe açığının GSYİH’ye oranının ise yüzde 6,6 olarak gerçekleşmesi gündeme gelmiştir.

Bu haliyle AKP iktidarı bütçeyi, hiçbir anlamı ve önemi kalmayan bir kâğıt tomarı haline dönüştürmüştür.

Özellikle bütçe büyüklüklerinin dayandığı, içinde bulunduğumuz yıl için söz konusu olan yüzde 4’lük büyüme tahmininin abartılı olduğunu, 2009 yılı bütçesinin görüşülmesi esnasında ve sonrasında yaptığımız ikazlarla sürekli gündeme getirmiş, ancak hükümeti aymazlığından bir türlü döndürememiştik.

Oysaki geride bıraktığımız aylardaki gelişmeler; bu uyarılarımızda da ne kadar haklı olduğumuzu göstermiş, nitekim 2009 yılında Türkiye ekonomisinin yüzde 6 küçüleceği ortaya çıkmıştır.

Ne var ki, Türkiye ekonomisinin 2009 yılındaki acı derslerinden kendi hissesine düşen sonuçları almakta direnen iktidar partisinin hazırladığı 2010 yılı bütçesi yine umut verici olmaktan uzaktır.

Bu defa da, 2010 yılı ekonomik büyümesinin yüzde 3,5 civarında gerçekleşmesi ve izleyen yıllarda kademeli bir şekilde yükseleceği tahmin edilmektedir.

Orta Vadeli Programda ve bütçede yüzde 6 düzeyinde bir küçülme hedefinden sonra, Türkiye ekonomisinin 2010 yılında nasıl olurda yüzde 3,5 oranında büyüyeceği hususu izaha muhtaçtır.

Finansman kaynaklarının açıklanamadığı, yükselen kamu açıkları ve kamu borçlanma gereğinin ve bunun tetikleyeceği enflasyonist etkilerin bütçede göz ardı edildiği ortadayken bu büyüme seviyesine ulaşılmasının mümkün olmadığı şimdiden belirginlik kazanmıştır.

Ekonominin uzun yıllardır 2009’da olduğu kadar daralmadığı ortadadır.

Bu kusurun ise başlı başına hükümetin krizi önemsememesinden ve lazım gelen tedbirleri almamasından kaynaklanmış olduğu kuşku götürmez bir gerçektir.

İlave olarak yedi yıldır tek başına hükümet olmasına rağmen, AKP’nin ekonominin yapısal sorunlarını çözmekte başarısız olması, ortaya çok kötü bir tablonun çıkmasına da neden olmuştur.

Ekonomik krizin temelde ve öncelikle reel sektörü baskı altına almasına rağmen, gelecek yıl bütçesinde reel sektörü rahatlatacak hiçbir tedbire yer verilmemesi tam bir AKP klasiğidir.

2010 yılı Merkezi Yönetim Bütçesinin; ülkenin dört bir tarafına ihtiyaç duyulan yatırımı götüren, reel kesimi destekleyen, ekonomik gelişmeye odaklanmış, refahı dikkate alan bir bütçe olmaktan tamamen uzak olduğu bütün yönleriyle ortaya çıkmıştır.

Krizin etkisiyle bozulan kamu mali dengelerinin düzelmesi yönünde önümüzdeki yılda da ümitvar olmamızı sağlayacak bir gelişme söz konusu değildir.

2010 yılı Merkezi Yönetim Bütçesinin giderleri; 286 milyar 928 milyon TL, gelirleri 236 milyar 794 milyon TL, bütçe açığı ise 50 milyar 134 milyon TL ve faiz dışı fazlanın da 6 milyar 616 milyon TL olarak gerçekleşeceği öngörülmüştür.

Bu kapsamda 2010 yılı bütçesi krizden çıkışı sağlamayacak, krizi toplumsal yapıya daha çok yayacak bir nitelik gösterecektir.

Bütçe açığındaki tehlikeli artış başkaca bir yorum yapmamıza gerçekten de mani olmaktadır.

2010 Merkezi Yönetim Bütçesinde faiz hariç bütçe giderlerinin 2009 yılı sonu tahmininden yüzde 9 oranında fazla belirlenmiş olmasına karşın,  yüzde 3,5’luk temelsiz büyüme öngörüsüyle; bütçe gelirlerinde yüzde 16,1; vergi gelirlerinde ise yüzde 18,2 oranındaki artış beklentisi gerçekçi ve tutarlı olmayacaktır.

Vergi gelirlerinin GSYİH içindeki payının 2010 yılında 18,8′e çıkarılması hedefinin temelden sakat ve yanlış olduğunu belirtmek isterim.

Ekonominin içinde çırpındığı olumsuz şartlarda, toplam vergi gelirlerinin geçen yıla nazaran GSYİH’nın yüzde 1,5’i nispetinde artırılması da şu haliyle çok zor görülmektedir.

2010 yılı Merkezi Yönetim Bütçesinde giderlerin yüzde 7,6; faiz dışı giderlerin ise yüzde 9 oranında artacağı öngörülmektedir.

2010 yılında GSYİH deflâtörünün yüzde 5, TÜFE’nin ise yüzde 5,3 artacağı düşünüldüğünde, 2010 yılında bütçe giderlerinde oldukça önemli reel artışlar olacağı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, daralan iç talep, harcama eğiliminin zayıflaması, gelir yetersizliği 2010 yılında 2009 yılına göre gelir vergisi tahsilât artışı hedefinin yüzde 10,2 oranında tahmin edilmesinin çok hatalı ve basiretli bir davranış olmadığını ortaya koymaktadır.

Toplam KDV tahsilâtında 2010 yılı hedefi ise yüzde 21,6’lık bir artışla 52 milyar 744 milyon lira düzeyindedir.

Hükümetin gelir vergisinde yüzde 10,2’lik bir artış öngörmesi toplumun gelirlerinin yüzde 21,6 artmayacağını göstermektedir.

Enflasyon beklentisinin yüzde 5,3; büyüme hedefinin yüzde 3,5 olmasına, tüketimin ve fiyatların artmayacağının öngörülmesine rağmen yüzde 21,6 KDV tahsilât artış hedefi tam anlamıyla bir tutarsızlık örneğidir.

Kamu çalışanlarına yönelik 2010 yılında da altışar aylık dönemler itibariyle yüzde 2,5+2,5 zam yapılacak olması kamu görevlileri için daha zorlu günlerin habercisi niteliğindedir.

2010 yılı da tarımsal destekleme ve dolayısıyla çiftçi kardeşlerimiz açısından iyi bir yıl olmayacaktır. 2010 yılında tarımsal destekleme ödeneği nominal olarak 2008 yılındaki seviyenin altındadır.

Nitekim 2010 yılı bütçesi bu haliyle; sosyal yönü olmayan, kamu görevlilerini gözetmeyen, milletimizin sorunların altında ezileceğini tescil eden bir özelliğe sahiptir.

Hükümetin 2010 yılı için getirdiği Merkezi Yönetim Bütçe parametreleri ve orta vadeli çerçeve; ekonomiye ivme kazandıracak, Türkiye’nin ilerleyen yıllarda büyümesini ve rekabet gücüne katkı sağlayacak bir kamu yatırım programı uygulanmayacağına işaret etmektedir.

Nitekim 1998–2002 döneminde kamu yatırımlarının milli gelir içindeki payı ortalama yüzde 4,8 olmuşken, 2003–2010 döneminde bu oran yüzde 3,8 olarak gerçekleşmiştir.

2010 yılında toplam kamu yatırımlarında, 2009 gerçekleşme tahminine göre, yüzde 8,2 oranında bir artış öngörülmektedir. Bütçe açısından bakıldığında yatırım ödeneklerindeki artış yüzde 1,4 oranında olduğu görülecektir.

Aynı kategoride yer alan ekonomiler arasında büyümedeki düşüşün en fazla Türkiye’de olduğu, işsizliğin en çok Tü6rkiye’de yükseldiği, ancak bu olumsuzlukların sağlıklı analizi yapılmadan bütçe hazırlandığı net olarak anlaşılmaktadır.

Son olarak şu hususların altını çizmeyi yararlı görüyorum.

2010 Yılı Bütçesi bu haliyle inandırıcı olmaktan uzaktır ve aynı zamanda yetersizdir.

Bundan dolayı Türkiye ekonomisi, önümüzdeki yılı da büyük zorluklar içinde geçirecek, milletimiz adına umut verici gelişmeler yaşanmayacaktır.

Kendisi gibi inandırıcılıktan ve samimiyetten mahrum bir bütçe hazırlayan AKP iktidarıyla gelecek yıl da şimdiden kaybedilmiştir.

Büyük bir ekonomik krizin içinden çıkış arayan ülkemiz, önümüzdeki yılın bütçesiyle hiçbir sorunu aşamayacak, ‘ne yapalım dünyada da kriz var’ diyen bakış açısıyla hükümet teslimiyetçi tutumunu ekonomide de sürdürecektir.

Bu bütçede hükümet işsizlik sorununun çözümünde devleti devre dışı bırakmış, istihdamı özel sektörün inisiyatifine terk etmiştir.

Ne var ki daha şimdiden 50,1 milyar TL olarak öngörülen bütçe açığı ile özel sektörün kullanacağı finans imkânlarını kendine kullanacağını da ilan ederek özel sektörün yatırım konusunda da önünü kesmiştir.

Sayın Başkan,

Sayın Milletvekilleri,

Kısaca, Türkiye’miz için siyasi ve ekonomik krizler, belirsizlikler, çalkantılar ve gerginliklerle geçen, gelecek için kaygılarımızın derinleştiği kayıp bir yıl olan 2009’dan sonra 2010 yılının da heba edilen bir yıl olacağı anlaşılmaktadır.

Ve, bütün veriler 2010 yılının, içinde bulunduğumuz 2009 yılından daha zor olacağını göstermektedir.

Öngörülen gelirler toplanamayacak, giderler ise hedeflerin üzerine çıkacaktır.

Bu bütçe hesap bilmezliğin değilse milleti aldatma anlayışının bir ürünüdür.

Gerçeklerden uzak, sanal beklentilerle hazırlanan 2010 bütçesinde;

İşçiye, memura, çiftçiye, emekliye, esnafa, işsize, yoksula, dar ve sabit gelirlilere bir umut yoktur.

Müteşebbise, sanayiciye umut yoktur.

Yatırıma, üretime ve istihdama bir umut yoktur.

Eğitime, sağlığa, huzura ve kardeşliğe umut yoktur.

Bütçenin, ülkemizin ve milletimizin geleceğini şekillendirecek tercihleri ve öncelikleri dikkate alan ve ortaya koyan bir vizyonu da yoktur.

Daha mutlu, daha müreffeh, daha huzurlu bir Türkiye’nin de müjdesi yoktur.

Milliyetçi Hareket Partisi olarak samimi beklentimiz; insanlarımızın mutlu, huzurlu ve gelecekten daha umutlu olduğu, devleti, ülkesi ve milletiyle bir ve bütün olarak daha güçlü bir Türkiye’nin birlikte inşasıdır.

Millet yararına olmayan hiçbir işin içerisinde olmadık, olmayacağız. Biz daima millet yararına çabaların içinde olacağız. Hükümetin bu yöndeki çabalarına da katkıda bulunmaya hazırız.

Bu duygu ve düşüncelerle 2010 yılı Merkezi Yönetim Bütçesinin ülkemize ve milletimize hayırlı sonuçlar getirmesini diliyorum.

Televizyonları başında bizi izleyen vatandaşlarıma saygı ve sevgiler sunuyorum.

Konuşmama son verirken; hepinizi saygılarımla selamlıyorum.

• Alevi vatandaşlarımız hiçkimsenin arka bahçesi değildir (0)

Hayatlarını kaybeden evlatlarımıza Cenabı Allah’tan rahmet, yakınlarına sabır ve metanet diliyorum.

Türk milletinin başı sağolsun.

Bu facianın bütün yönleriyle araştırılarak bunun nedenlerinin açıklığa kavuşturulması büyün önem taşımaktadır.

Maden işçilerimiz çok güç ve tehlikeli şartlarda çalışmaktadır.

Bu son olayın da gösterdiği gibi işyeri güvenliği, çalışma koşulları, etkin kontrol ve denetim konularında çok ciddi sorunlar yaşanmaktadır.

Hükümet, yaşanan bu son faciada bu alanlarda bir ihmal olup olmadığını biran önce ortaya çıkarmalı, sorumluların adalet önünde hesap vereceği süreci derhal başlatmalıdır.

Bunun yanı sıra, maden işçilerimizin çalışma koşulları ile emniyet ve güvenlik alanlarında yaşanan sorunların ve sıkıntıların çözümü için gerekli uluslar arası standartlara uygun düzenlemeler vakit geçirilmeksizin belirlenmeli ve uygulamaya konulmalıdır.

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Basınımızın Güzide Temsilcileri,

Milliyetçi Hareket Partisi İstanbul İl Teşkilatı’nın düzenlemiş olduğu bayramlaşma törenine hepiniz hoş geldiniz.

Mübarek Kurban Bayramını idrak ettiğimiz bu mana yüklü günlerde, sizlerle birlikte olmaktan büyük bir mutluluk duyuyorum.

Bizleri bir araya getiren Cenab-ı Allah’a, bir kez daha buluşturduğu için şükrediyorum.

Kucaklaşmanın, kavuşmanın yaşandığı, ayrılıkların ve küskünlüklerin son bulduğu Bayramın milletimize, Türk-İslam âlemine, partimize ve İstanbullu kardeşlerimize hayırlar getirmesini temenni ediyorum.

Gönüllerindeki vatan sevgisine, kalplerindeki millet aşkına, gözlerindeki mücadele azmine şahit olmaktan gurur duyduğum ülkü arkadaşlarıma bu vesileyle şükranlarımı sunuyorum.

Bugün buradan, Anadolu’muzun her yöresine yayılacak barışma, buluşma ve birlik olma heyecanın, milletimizde yeni bir doğruluşa vesile olacağına yürekten inanıyorum.

Hepinizi en içten sevgi ve saygılarımla selamlıyorum, ayrı ayrı bayramınızı tebrik diyorum.

Sağ olun, var olun.

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Hayatımızda yer alan bütün sosyal ve kültürel hadiselerin bir geçmişi, akıp geldiği bir mecrası, dayandığı tutarlı bir bütünlük arz eden ilkeleri vardır.

Bunların her birisinin, içinde bulunduğumuz zamanı doğrudan doğruya etkileyen özellikleri, ilişkilerimizi tanzim eden yönleri, yarınlarımızı hazırlayan da etkileri bulunmaktadır.

Bizi biz yapan, bir arada yaşamamıza büyük katkı sağlayan, dikkatlerimiz dağılmadan aynı yöne bakmamıza neden olan ve bütünlüğümüzü sağlamlaştıran dini ve milli bayramlarımızın toplumsal hayatımızda çok önemli bir yeri bulunmaktadır.

Hatırlamanın, vefanın, kardeşliğin hakim olduğu; ihtilafların çözüldüğü, hiziplerin son bulduğu, tek yürek, tek bilek ve tek millet olarak kutladığımız Bayramın, hain emellere geçit vermeyecek olan milli şuura daha da güç vereceğine inanıyorum.

Dualarla kesilen kurbanların, yapılan ibadetlerin, edilen yardımların, çalınan kapıların arkasındaki sevinçlerin, ulaşılan gariplerin, verilen ikramların, öpülen ellerin, tutulan dileklerin, yapılan sohbetlerin, içilen kahvelerin, girilen safların, birlikte atılan adımların hepsi milletimizin sağlam ve ayrılmaz bütün olduğunun açık ve net bir kanıtıdır.

Elbette sadece bayramlarla sınırlı kalmadan, yılın her gününde ve anında, bağlarımızın ne kadar güçlü ve kopmaz olduğunun gösterilmesi de gerekmektedir.

Ancak o zaman, ayrılıkçı ve bölücü niyet ve zihniyetlere fırsat verilmeyecek, hiç kimse terörün sözcülüğünü yapmaya cüret edemeyecektir.

Aziz milletimizden aldığı yetkiyi yanlış yorumlayarak, başka başkentlerden dayatılan projelere uymak zorunda kalan mevcut siyasi iktidar, işte o zaman hak ettiği dersi ve karşılığı almış olacaktır.

Değerli Arkadaşlarım,

Artık kontrolden çıkan AKP hükümeti; Türkiye’yi dipsiz ve karanlık bir kuyunun kenarına kadar getirmiştir.

Mütareke yıllarındaki, işgal kuvvetlerince uzaktan kumanda edilen İstanbul hükümetleriyle, çok benzerlik gösteren bugünkü iktidar; adeta milletimizin birliğinden, kimliğinden ve dirliğinden rahatsız olmaktadır.

Demokratikleşme parolasıyla başlattıkları ihanet yolu kapandıkça ve milli tepki çığ olup bu yolu kullanılmaz hale getirdikçe Başbakan Erdoğan küçülmekte, öfke patlaması yaşamakta, ağzından çıkanları kontrol etmekte zorlanmaktadır.

Hepiniz medyadan izliyorsunuz.

Yıkım projesinin TBMM Genel Kurul salonundan görüşüldüğü esnada, bana ayrılan süre zarfında konuşmamı yaparken, ifadelerimden rahatsız olan Başbakan Erdoğan’ın hakkımda kullandığını tespit ettiğim ağza alınmayacak sözleri, burada tekrarlamaya terbiyemin müsaade etmesi düşünülemeyecektir.

Ancak şu hususları da sizlerle paylaşmadan geçmek istemiyorum.

Bizim bölünme partisi olarak adını koyduğumuz bugünkü iktidar partisine ve yöneticilerine yönelik eleştirilerimiz, hiçbir zaman kişilikleri ile ilgili olmamıştır.

İhanetle kol kola girip, Kandil ve İmralı’yla el altından pazarlık yapmaya kalkışan AKP zihniyetine; her zaman tenkitlerimizi siyasi tahammül ve demokratik sınırlar çerçevesinde yönelttik.

Biz söyleyeceğimiz bir şey olursa, herkes bilmelidir ki; düşüncelerimizi dolaştırmadan, geciktirmeden ve açık olarak herkesin yüzüne karşı ifade etmekten kaçınmayız ve çekinmeyiz.

Başbakan Erdoğan gibi, TBMM Genel Kurul salonunda konuşan ve milyonlarca insanımızın desteğini almış bir şahsiyete ağza alınamayacak sözleri sarf edebilecek kadar haddi, kontrolü, terbiyeyi, nezaketi ve zarafeti kaybetmemiz mümkün değildir.

Buradan söylüyorum ki, bizim için ne söylenmişse, öncelikle kötü söz sahibine misliyle ait olacaktır.

Ve bu utanç duyulacak hakaretlerin de öncelikle şahsıma değil, dava arkadaşlarımıza ve aziz milletimize yapıldığını ve böyle kabul ettiğimizi açıklıkla beyan ediyorum.

Nitekim hukuk yoluyla da gerekli tedbirleri alacağımızı, yüce adaletin bu densizliğin ve kendini bilmezliğin cezasını vereceğine içtenlikle inanıyorum.

Daha da önemlisi, kadirbilir milletimizin, hayasız ve düşük siyaset anlayışından mutlaka hesap soracağını ve bunu asla karşılıksız bırakmayacağını düşünüyorum.

Bu akıbetin yakın olduğunu gören Başbakan Erdoğan, bayram günlerinde bile içindeki kinini ve anormal bir boyut kazanmış öfkesini, kıldığı Bayram namazından sonra da devam ettirmiş ve partimize hakaret etmeyi sürdürmüştür.

Başbakan Erdoğan’ın aynaya bakmamızı önermesi ve lügatinde küfür olmadığını söylemesi, üstelik seviye hatırlatması yapan sözleri bayram günü, kara bir leke gibi Başbakan’ın alnına yapışmıştır.

Biz aynaya baktığımız zaman; kırk yılın gururunu, millet varlığına adanan ömürleri, çekilen çileleri, dört duvar arasındaki işkenceleri, inandığı davası uğruna kendisini feda edenleri, vatan, bayrak, ezan, şehit diyen kahramanları ve burada daha saymakla bitiremeyeceğim bir çok değeri görüyoruz.

Peki, Sayın Başbakan, siz baktığınız zaman aynada neyi görüyorsunuz? Başına çuval geçirilen Mehmetçiği mi? Şehitlere kelle, katile sayın diyen gayri milli bir suratı mı? Yoksa meşruiyetini Vashington’da, Brüksel’de arayan, küresel güçlerin bölgesel taşeronunu mu? Veya çiftçimize ananı da al git diyen kaba yüz ifadesini mi? Ya da küfürbaz ve ağzı bozuk bir kişiyi mi?

Konuşmamın bu aşamasında diyeceğim kısaca şudur: Siz Türk milleti için bir talihsizliksiniz. Siz artık bir zaman kaybısınız ve sizinle geçen her gün heba olmuş zaman olarak hafızalardan silinmeyecektir.

Ve tarih Başbakan Erdoğan’ı, ağzı bozuk, edep ve hayadan nasibini almamış, vaatten başka hiçbir şey bilmeyen, beceriksiz bir kişi olarak yazacaktır.

Dönemini de, kaosların yaşandığı, kavgaların arttığı, bölücülerin küstahlaştığı, milletimizi parçalamaya çalışanların cesaretlendirildiği, fitnenin ve düzen bozucu güçlerin hakim olduğu bir zaman olarak hatırlayacaktır.

Aziz Dava Arkadaşlarım,

Kıymetli Basın Mensupları,

Tarih şuurundan yoksun kişi ve toplumlar; kendilerini, ancak bir vasıta, bir alet, bir gölge, nasıl ortaya çıktıklarını bilmeyen bir parça sanacaklardır.

Bundan dolayı da kendi varlıklarının devamını, hatta mutluluklarını başka yerlerde, başka milletlerin coğrafyalarında arayacaklardır.

Bugün yaşadığımız an, yüzyıllar boyunca sürmüş mücadelelerin, heyecanla ve bedel ödeyerek çizilmiş olan haritaların, yeni bir geleceğe açılan eşiğidir.

Bu itibarla, tarih sadece keşfolunan ve yalnızca seyredilen kuru olaylar resmigeçidi değil, aynı zamanda önümüze konan ve bir bakıma hala tekemmül etmemiş yaşayan bir hayattır.

Bizi köksüzlükten kurtarıp, ebediyete akıp giden coşkun bir nehre dönüştüren, aynı kaderi paylaşan diğer milletlerin arasında bize varlığımızı duyuran sahip olduğumuz tarih şuurudur.

İstikbali, istiklalimizden zerre kadar taviz vermeden planlayıp hayata geçirmemiz için de tarih şuuruna çok ihtiyacımız vardır.

Çağımızda, geçmişle gelecek arasında bulunduğumuz şu anki zamanda, iktidar elitinin tarih şuuruna sahip olmaması çok büyük bir tehlikeyi ortaya çıkarmıştır.

Tarihten husumet çıkaran, geride ve örtülü kalan nefretlerini sözde demokratlık kisvesiyle örtmeye gayret eden AKP zihniyeti, tarihimizle hesaplaşmak, yargılamak ve bunu fırsat olarak kollayan yabancı odaklara sırnaşmak için her tavizi vermekten kaçınmamaktadır.

İşte tarihin kalbinin attığı yer olan ve gururumuz İstanbul’dayız. Asırlarca tarihe şahitlik yapan bu büyük şehir, Türk milletinin acılarını, sevinçlerini, kahramanlıklarını ve hayal kırıklarını tek tek yaşadı.

Türk milletinin geleceğine yön vermekten acizlerin ve korkanların Türk milletinin geçmişini tahrip etmeye çalışmaları, milletimizi küçük ve dar bir alana hapseden Sevr zihniyetinin tekrar güçlenmesine neden olmaktadır.

Bunu göremeyecek kadar gözü kararmış ve bilinci dumura uğramış olan Başbakan Erdoğan ve yol arkadaşları, Türkiye’yi yıkımın eşiğine kadar getirmiştir.

Tarih şuurunun eksikliğinden dolayı, gelişmelerin değerlendirmesini ve sağlıklı analizini yapamayan iktidar zihniyeti, dünü suçlayarak daha demokrat olacağını sanma gafletine düşmüştür.

Tarihten ders ve sonuç yerine, husumet çıkaran Adalet ve Kalkınma Partisi zihniyeti, mazide kalan vakaları bilmediğinden ya da fark edemediğinden, bugünkü benzerlikleri de görememektedir.

Geçtiğimiz yüzyılın başlarında, Balkanlarda yaşanılan acı ve talihsiz olaylar, bugün içinde bulunduğumuz dönemle büyük benzerlikler göstermektedir.

Dünün çetin, birbirinden acı olayları sonucunda, topraklarımız elimizden çıkmış, sınırlarımız gerilemişti.

Hatırlanacağı üzere, Osmanlı İmparatorluğu “93 Harbi” adıyla bilinen savaşta Rusya’ya mağlup olunca, 3 Mart 1878’de Ayastefanos Antlaşması’nı imzalamak zorunda kalmıştı.

Bu yıkım antlaşmasına göre, Romanya, Sırbistan, Karadağ tam bağımsız olmuş, Karadeniz’den Ege Denizi’ne kadar inen bir hatta Bulgaristan kurulmuştu.

Osmanlılara ise, lütfedilerek Bosna-Hersek ve Arnavutluk bırakılmıştı.

Ne var ki, Balkanlar üzerinden yapılan nüfus mücadelesi, Osmanlı’nın paylaşılmasını beraberinde getirmiş, dünün küresel mihraklarının diretmesiyle 13 Temmuz 1878’de Berlin Antlaşması imzalanmıştı.

Bu defa da Rusya’nın hâkimiyet alanı daraltılmış; Bulgaristan tekrar küçük bir prensliğe dönüştürülmüştü.

Bu esnada da küresel mihraklar, oldubittiye getirerek Akdeniz’in en stratejik adası Kıbrıs’a fiilen el koymuşlardı.

Sanayileşmenin getirdiği emperyal bir zihniyetle, çetin bir paylaşım mücadelesi başlamış, hasta olarak tarif edilen Osmanlı İmparatorluğu’nun nasıl pay edileceğine, tıpkı bugününün Türkiye’sinin nasıl bölüneceğinde olduğu gibi, tam olarak karar verilememişti.

Osmanlı’nın topraklarını parçalamaya çalışan güçler; girişimlerini meşru göstermek için, tıpkı bugünkü gibi, insan hakları, medeniyet, reform, barış gibi sözcükleri dillerinden düşürmemişlerdi.

Bugüne benzer biçimde, 20’nci yüzyıl başında bu defa da Balkanlar’daki ayrılıkçı terör örgütleri, vatanı bölmek, ayrıştırmak için yoğun faaliyet göstermişlerdi.

Sadece 1903 yılının üç ayında; Makedonya’daki terör olaylarında, 5 bini aşkın Türk kardeşimiz, 6 bin Makedonyalı ölmüş, 200’e yakın ilçe yakılıp yıkılmış, 70 bini aşkın kişi evsiz kalmış, 30 bin kişi de vatanından olmuştu.

O günkü şartlarda, maaşını alamayan, soğukta kendini koruyacak kışlık giysi giyemeyen, hastalıklarla mücadele eden, silahına sürecek mermi bulamayan Mehmetçik, bugün olduğu gibi var gücüyle bölücülere karşı mücadele vermişti.

Avcı Taburları sayesinde, Balkanlardaki üstünlük Osmanlı İmparatorluğu’na geçince; tıpkı bugünkü gibi “İnsan hakları ihlalleri var” denilerek, yapılan mücadeleler acımasızca sorgulanmıştı.

Dün, Balkan Dağlarında yakalanan bölücü teröristler yabancı subayların inisiyatifiyle ve müdahalesiyle serbest bırakılırken, bugün de yine yabancıların güçlerin AKP hükümetine dayatması ve yönlendirmesiyle sınırdan giren bölücüler serbest kaldılar.

O günlerde bunun gerekçesi olarak da, bugüne çok benzer bir şekilde toplumlar arasında barış, hukuk, adalet ve hak kavramları kullanılmıştı.

“Barışı sağlama” umuduyla cezaevlerinden salıverilen ayrılıkçı ve bölücü teröristler, Habur rezaletinde olduğu gibi, bugüne benzer bir şekilde davul-zurnayla karşılanmışlardı.

Bugünkü gibi, serbest kalanlara büyük kutlamalar yapılmış ve bu gösterilere nedense hep Türk mahallelerinin içinden geçilerek başlanılmıştı.

Tarih tekerrür etmiş, Türk milleti yeni bir anaforun ortasına, içinden çıkarak iktidar sorumluluğunu üstlenmiş bir grup tarafından itilmiştir.

Dün parçalanmaya giden bir İmparatorlukta ayrılıkçı çeteciler affedilmiş ve alkışlanmıştı, bugün de yine hainler bırakılmış ve barış elçisi olarak takdim edilmiştir.

Teröristlerin affedilmesi, cezai takibata uğramadan ve Türk adaleti önünde hesap vermeden Türkiye’ye gelmesi ve siyaset yolunun açılması yıkım projesinin en önemli ve öncelikli unsurudur.

Af konusunun, İmralı ve PKK ile yürütülen aracılı müzakere ve pazarlıkların en kritik veçhesi olduğu anlaşılmaktadır.

Başbakan Erdoğan’ın teröristlere af konusunu geçmişte çeşitli vesilelerle siyasi gündeme getirmeye çalıştığı, tepkiler karşısında inkar yoluna saparak geri adım attığı hatırlanacaktır.

Bu konuda genel af çıkarmanın zorluklarını ve sonuçlarını hesap eden hükümet, bunun yerine fiili ve kanunsuz uygulamalarla örtülü af planına angaje olmuştur.

Bunun ilk uygulaması Habur’da yapılmış, kanunlar ve hukuk hiçe sayılarak teröristler hiçbir işleme tabi tutulmadan serbest bırakılmıştır.

Barzani yönetimi, bu projeyi Türk hükümeti ve devlet güvenlik kurumları yöneticileriyle birlikte geliştirdiklerini bile açıklamışlardır.

Başbakan Erdoğan’ın yaklaşımlarından, Habur rezaletine tepkiler nedeniyle geçici bir süre ertelenen af yoluyla dağdan iniş uygulamasının bir süre sonra yeniden başlayacağı, aradaki dönemde Mahmur kampından gelişlere öncelik verileceği anlaşılmıştır.

Bu çerçevede Mahmur kampı “terörist transfer istasyonu” olarak kullanılacak, önce burada toplanacak militanlar kamptaki sivil halkla birlikte kafileler halinde Türkiye’ye getirileceklerdir.

Terör örgütünün Kandil’deki çete başları ise, Barzani kanalıyla yürütülen ve bazı kamu görevlilerinin de içinde yer aldığı pazarlıklar sonucu, bir Avrupa ülkesine siyasi mülteci olarak gönderilecek, isteyenlerin Kuzey Irak’ta kalması için de düzenlemeler yapılacaktır.

Hükümet’in İmralı canisinin durumunun düzeltilmesi ve tecrit koşullarının hafifletilmesi için harekete geçmesi de, bu açılım süreci kapsamında görülmelidir.

İktidarın hoşgörüsü ve izniyle terör örgütünü İmralı’dan yöneten, avukatları aracılığıyla serbestçe haberleşen ve talimatlar veren terörist başının yanına şimdi de yoldaş teröristler gönderilmiştir.

İmralı adası, artık PKK militanlarına tahsisli özel dinlenme kampı ve terör misafirhanesi statüsü kazanmış, PKK’nın bir talebi daha karşılanmıştır.

Muhterem Dava Arkadaşlarım,

Bu süreçte İmralı ve terör örgütü asla muhatap alınamaz diyenler, terörist başı ile aracılı görüşme kanalları açmış, İmralı canisinin sözde yol haritası elde tutularak bu süreçte karşılıklı atılacak adımların koordinasyonu ve uyumlaştırılması için harekete geçilmiştir.

Adı ve etiketi sahte olan; teşhisten tanıma, kavramsal temelden çözüm reçetesine kadar bütün unsurlarıyla sakat olan bu açılım, devletin teröre teslim olmasının şartlarının ele alınacağı ve bölücü taleplerin hayata geçirileceği bir sürecin başlatılmasını amaçlamaktadır.

Böyle bir süreç çerçevesinde;

-Terör örgütünün eylemlerini durdurması karşılığında Türkiye’nin terörle mücadelesinin ve askeri operasyonların askıya alınması ve sınırlandırılması,

-Dağdan inme karşılığında teröristlerin siyasi aftan yararlandırılması ve PKK’nın taleplerini karşılayacak bir siyasi çözüm süreci başlatılması hiçbir şart altında kabul edilemeyecektir.

- Böyle bir sakat denkleme dayanan bir pazarlığın kabulü ve savunulması düşünülemeyecektir.

Köken farklılıklarını derinleştirmek, bunları toplumsal kırılma hattı haline getirmek, bin yıldır bir arada iç içe yaşayan Türk milletinin bünyesinde ayrışma, etnik husumet ve ayrılık tohumları yeşertmek, açık bir çatışma ve bölünme reçetesidir.

Kaynaştırıcı bir millet yapısı içinde bin yıldır birlikte yaşayan Türk vatandaşlarının böyle bir zeminde ayrıştırılması sürecinin başlatılması, özerklikten ayrılıkçılığa ve bölünmeye giden yolu açacaktır.

Türkiye’nin milli birliğini, kuruluş ilkelerini ve yapısını yıkmak meşru kimlik talebi, etnik bölücülük de meşru hak mücadelesi olarak görülemeyecektir.

Bu süreçte demokrasiyi, insan haklarını ve özgürlüklerini etnik ayrışma dinamiği ve bölünme aracı olarak görmek, izahı olmayan bir gaflet ve garabettir.

Terör örgütünün bölücü emellerini ve taleplerini sahiplenmek, bu amaçla bölünme modelleri arayışına girmek, devletin varlığına, milletin birliğine, Türkiye Cumhuriyeti’nin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne kastetmektir.

Bu açık bir Anayasa suçudur, aynı zamanda bir ihanettir ve ihanetin tanımı da anlamı da burada aranmalıdır.

AKP hükümetinin “PKK açılımının” ve arkasındaki yıkım projesinin özü, özeti ve anlamı budur.

Bu konudaki endişe ve görüşlerimiz bir vehim ürünü değildir, iftira ve karalama olarak da görülmemelidir. Sayın Başbakan’ın bugüne kadarki söylem ve icraatlarının ortaya koyduğu somut gerçeklere dayanan tespitlerdir.

Bunlara hakaret ve iftira diyerek tepki gösteren, PKK açılımına karşı çıkanları ülkeyi kafalarında bölmekle suçlayan Sayın Başbakan’a bu gerçekleri hatırlatmak isterim.

Bu yol sağduyu ve milli birlik yolu değil, bir gaflet ve bölücülük yoludur.

Bu yola sapanları tarih ve millet affetmeyecek, bu yolun yolcuları milli vicdanda mahkum olacaktır.

Bu açılım bir açmazdır, kör bir çıkmazdır.

Hükümetin iddia ettiği gibi milli bir mesele değil, birliğimize ve bütünlüğümüze yönelik açık bir tehlikedir.”

Türkiye süratle tarihi bir yol ayrımına gelmekte, çok ağır sonuçları olacak bir ayrışma ve çatışma ortamına sürüklenmektedir.

Türkiye’nin partisi olduğunu söyleyen ve anlamsız bir “bölge partisi” tartışması başlatan AKP, milletten aldığı oyları bölünme ruhsatı olarak görmekte ve “bölme partisi” olma yolunda hızla ilerlemektedir.

Bu gidişatın durdurulamaması halinde, bunun Türk milletine faturası çok ağır olacaktır.

Bu süreci harekete geçirenler bu vebalin altından kalkamayacaktır.

Bu yolda bedeli ne olursa olsun sonuna kadar gidileceğini söyleyenler çok iyi bilmelidir ki, Milliyetçi Hareket Partisi Türkiye’nin geleceğinin ateşe atılmasını ne pahasına olursa olsun önlemeye azimli, kararlı ve hazırdır.

Bunun için ne bedel ödenecekse, bu bedeli ödemeye de vicdan huzuru içinde razıdır.

Hiçbir şart altında, milletimize müstahak olmayan ve ayrılmayla ve bölünmeyle sonuçlanacak sözde demokratikleşme girişimlerinin bizim nezdimizdeki karşılığı ve manası budur.

Bu açılımın arkasındaki esas niyet, Türkiye’yi etnik temelde ayrıştırmak, etnik nifak sokarak yabancılaştırmak, çatıştırmak ve bölmeyi amaçlayan büyük bir yıkım projesinin herkes tarafından kabul edilmesini sağlamaktır.

Türkiye’nin milli birliğini sarsmayı, bölünmez bütünlüğünü yıkmayı ve bin yıllık kardeşliğini ateşe atmayı amaçlayan bu projenin milli birlik, bütünlük ve kardeşlik projesi olduğunu söylemek tam bir garabettir.

Bu projenin milli olduğu, muhatabının millet olduğunu söylemek, Türk milletinin aklı ve idrakiyle alay etmektir.

Bu proje’nin patent sahibi ve kılavuzu İmralı canisidir.

Senaryo yazarı okyanus ötesidir.

Irak’taki arabulucuları Barzani ve Talabani’dir.

Taşeronu ise Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakan’ı ve hükümetidir.

Bu projenin muhatabı, bundan yararlanacak olan da asla Türk milleti değildir ve olmayacaktır.

Muhatap İmralı’dır, Kandil’dir, eli kanlı teröristlerdir, etnik bölücülerdir, Barzani’dir, Talabani’dir, Amerika Birleşik devletlerinin stratejik hesapları ve çıkarlarıdır.

Mağduru ise birdir o da, topyekûn Türk milletidir.

Değerli Arkadaşlarım,

Yıkım ekibine dur diyebilmek, daha güçlü ve kudretli bir Türkiye inşa edebilmek, tam bağımsız bir şekilde ve üniter yapımızı muhafaza edebilmek için Partimize büyük görevler düşmektedir.

Bunun için, İstanbul’da daha da kökleşeceğimiz, her eve her semte kadar nüfuz edeceğimiz yeni bir siyasal projenin icrası son derece önemlidir.

Bu itibarla, bu bayram günlerindeki kucaklaşmanın, milletimiz için gece gündüz demeden yapacağımız çalışmalara, değerli katkılar sağlayacağının şuurunda ve farkında bulunduğunuza inanıyorum.

Çünkü İstanbul, herhangi bir toprak parçası, farkına varamayacağımız veya göz ardı edebileceğimiz bir beldenin adı değildir.

500 yıla yakın Türklüğün başkenti ve hükümranlık merkezi olmuş bu büyük kentin önemi bizim için çok ayrı ve çok büyüktür.

Fethiyle bir çağ açılmış, bir dönem kapanmıştır.

Burada vereceğiniz her kararın ve yapacağınız her çalışmanın da huzurlu ve müreffeh bir Türkiye’nin oluşması için başlangıç olacağını bildiğinizi düşünüyorum.

Dillere destan güzelliğiyle, medeniyetlerin otağ kurup yükseldiği bu muhteşem kentte alacağımız siyasal sonuçlar, bütün yurttaki mücadelemizde belirleyici olacak ve mutlaka istikamet verecektir.

İmparatorluklara payitaht olmuş bu kutlu şehir, bugünkü toplumsal yapısı ile ülkemizin bütününü temsil eden büyük bir kaynaşmanın eseridir.

İstanbul, semt semt, mahalle mahalle, ev ev, asırların olgunluğunu, milletimizin sahip olduğu bütün zenginlikleri ihtişamında buluşturan bir dünya kentidir.

Burada aşacağımız her siyasi engel, elde edeceğimiz her siyasal zemin, vatan sathında karşımıza çıkan bütün zorlukları aşmada bize güç verecektir.

Bunun için göreviniz ağırdır, büyüktür, kutludur.

* İstanbullu, kendisine ulaşacak mesajları beklemektedir.

* İstanbullu, kendisine el uzatacak kardeşlerini beklemektedir.

* İstanbullu, yaşadığı ağır sorunları hissedecek, çözecek kadroları beklemektedir.

* İstanbullu, büyük gören ve düşünen siyaset temsilcilerinin gayretlerini beklemektedir.

Bunun farkında olduğunuzu, bu gerçekleri yaşadığınızı ve bunları yaşayan İstanbulluların hislerine tercüman olacağınızı bekliyor ve sizlere inanıyorum.

Dünyanın hakimiyet merkezi olan İstanbul bugün bu kuvvetinden çok uzaklara düşmüştür. Hali içler acısıdır.

Türkiye’nin sorunlarına paralel ve ilave olarak İstanbullunun sorunları da her geçen gün ağırlaşmaktadır.

* İşsizlik, yoksulluk ve çaresizlik her tarafı sarmıştır.

* İnsanlarımız, bir lokma ekmeğini kazanabilmek için koşuşturmaktadır.

* Sabahın erken saatlerinden gecenin geç vakitlerine kadar ağır bir hayat kavgası vermektedir.

* Sanayici perişan, esnaf bitkindir.

* Bankalar yabancılaşmış, ithal mallar üreticiyi yıldırmıştır.

* AKP yandaşlarına İstanbul peşkeş çekilmiştir.

* Fabrikaların kapılarına kilit vurulmuş, ticaret durmuştur.

* Kriz İstanbul’un her bölgesini etkilemiş, her eve saatli bir bomba gibi düşmüştür.

* Dış açık, cari açık, bütçe açığı İstanbulluya ilave ve ağır yükler getirmiştir.

* Rantiyecilerin, arazi yağmacılarının, talancıların yüzü AKP iktidarıyla gülmeye başlamıştır. Bunun kılıfı kentsel dönüşüm olmuştur.

* Borçlar artmakta, kredi kartları batağı büyümekte, çekler dönmemekte, senetler icraya verilmektedir.

* İstanbul’un her sokağında ekonomik krizin izleri görülmektedir.

* Her gün geçtiğiniz caddenin üzerindeki dükkanlar birer birer kapanmaktadır.

* Hergün alışveriş yaptığınız bakkallar el değiştirmektedir.

* Her evde ağır bir yoksulluğun getirdiği tahribat ve gerginlik vardır.

* Bugün İstanbul daha yoksul ve çaresizdir.

* Sokaklar suçlulara teslim edilmiştir.

* Doğal afetlerde yaşanan can ve mal kayıpları bu çaresizliğin ve beceriksizliğin belgesidir.

Hal böyleyken, Başbakan Erdoğan, aziz İstanbullu kardeşlerimi bu yollarda beraber yürüdüklerini söyleyerek aldatmaya devam etmektedir.

Bu durumun böyle gitmeyeceği açıktır. Gitmemelidir.

Bu sefaletin devam edemeyeceği ortadadır. Etmemelidir.

İstanbul eski ihtişamına, İstanbullu eski refahına kavuşmalıdır.

Dünyanın en büyük Türk kenti olan İstanbul bu kamburdan kurtulmalı, bu zilletten sıyrılmalıdır.

Bunu yapacak olanlar ancak Milliyetçi Hareketin mensuplarıdır.

Bunu sağlayacak olanlar ecdada vefa duyan, Türkiye’ye sevdalı, milletine bağlı Türk milliyetçileridir.

Bunu yapacak olanlar sizlersiniz.

Peygamberimizin müjdelediği ve ecdadın yadigarı olan bu kutlu emaneti en kısa zamanda kucaklayacaksınız.

Ucu bucağı olmayan bu muazzam şehirde Milliyetçi Harekete özlediği, beklediği ve hak ettiği mevkiyi kazandıracaksınız.

Bütün kalbimle ifade ediyorum ki, bu kentin vurgundan, talandan, yokluktan ve yoksulluktan kurtuluşu yine üç hilalin kadrolarınca sağlanacaktır. Ve inşallah sizlere nasip olacaktır.

Çünkü İstanbul yeniden fethedilmeyi beklemektedir.

Çünkü İstanbul ayağa kalkmak ve doğrulmak istemektedir.

Bu sırtınızda ağır bir yük ve omuzlarınızdaki ağır bir sorumluluktur.

Bu tarihi ve milli görev, onu taşıyamayacakların, ona anlam veremeyeceklerin veya farkına varamayacakların başaracağı bir iş değildir.

Kendini aşmış, günlük hesapların peşinde olmayan, davamızın vizyonunu İstanbul sathına yaymayı hedeflemiş kişilerin ve kadroların harcıdır, haddidir ve hakkıdır.

Bu işin ise, ancak ve ancak güçlü bir teşkilatla, kuvvetli bir kucaklaşmayla, sıkı bir tokalaşmayla, samimi bir sarılma ile olabileceği ortadadır.

Aynı hedefe yönelmiş, aynı hayalleri kuran, aynı ülkülerin peşine düşmüş dava arkadaşlarımın bunun şuurunda olduklarını biliyorum.

Ancak bu erdemi gösterebilecek olanların, Milliyetçi Hareketin özlediği siyasal yükselişe ve İstanbulluyu özlediği günlere kavuşturacağından şüphem yoktur.

* Türkiye yeterince ayrışmaya maruz kalmıştır.

* Milletimiz yeterince incinmiş ve kırılmıştır.

* Bin yıllık kardeşliğimiz yeterince tahrip edilmiştir.

* Ortalığa yeterince nifak saçılmıştır.

* Vatandaşlarımızın kafaları fazlasıyla karıştırılmıştır.

Bu kaos içinde Milliyetçi Hareket;

* Milletimizi esas alan büyük bir birlik, birleşme mücadelesi vermektedir.

* Vatanımızı temel alan büyük bir kucaklaşma ve kaynaşma mücadelesi vermektedir.

Bu itibarla, gün her zamankinden daha fazla birlik ve dayanışma günüdür.

Elbette gündelik yaklaşımlarınızda bir elin parmakları gibi ayrı ayrı düşünceleriniz olabilir.

Ancak, eğer konu ülkemizin meseleleri ise bir yumruk gibi sıkılı olmalısınız.

Eğer, mevzubahis olan Milliyetçi Hareket ise ayrıyı gayrıyı bir kenara bırakıp kucaklaşmak zorundasınız.

Türkiye’nin birliğini savunmak, siyaseten birliğimizi sağlamakla, üç hilal altında toplanmakla mümkündür.

Ben bu bayramlaşma vesilesiyle, Milliyetçi Hareket’in daha da güçlenerek milletimize hizmet yolunda emin adımlarla yürüyeceğinden eminim.

Geçmişte yaşanan her şey geride kalmıştır.

Hayat devam etmekte ve ileriye doğru hızla ilerlemektedir.

Bu nedenle geriye takılıp kalmak bizleri ileriye götürmeyecektir.

Ancak bu, kusurlarımızı ve yanlışlarımızı örtmek demek de değildir.

Ne var ki, hedeflerimiz geriye doğru değil, ileriye doğrudur.

Gelecekte neler yapabileceğimizin arayışları şimdi önümüzdedir.

Bu itibarla burada, bayramlaşmamızı tamamladıktan sonra; vatana adadığımız siyasetimize gönül veren ülkü arkadaşlarımın daha çok omuz omuza olacağına inanıyorum.

Gönüllerde aynı türkü, tam bir dayanışma ve kardeşlik içinde İstanbul’a talip olmak için yola koyulacaklarını biliyorum.

Birbirine sımsıkı bağlanmış bir İstanbul teşkilat yapısıyla, Türk milletine dayatılan ihanet projelerini yırtıp atmanın daha kolay ve mümkün olacağının şüpheye yer bırakmayacak bir şekilde farkındayım.

Bugünkü şartlarda, kötü niyetlilerin, yıkım ekiplerinin, menfaat çetelerinin bir araya gelerek tam mesai yaptıkları düşünüldüğünde, kalbi vatan sevgisiyle atan bütün kardeşlerimin bu kutlu çatı altında bir araya gelmesine olan ihtiyaç daha da artmıştır.

Aranıza nifak tohumları serpmeye çalışanlara karşı uyanık olacağınızı, bunlara geçit vermeyeceğinizi biliyorum.

Tuzla’dan Avcılar’a, Küçükçekmece’den Zeytinburnu’na, Eminönü’nden Üsküdar’a, Kadıköy’den Sarıyer’e kadar üç hilalin mesajını götürün.

Tahribatın kimsenin yanına kâr kalmayacağını bıkmadan, usanmadan anlatın.

Durmak yok yola devam diyerek, ülkemizi uçurumun kenarına kadar getiren AKP zihniyetine, İstanbul’da okkalı bir Osmanlı şamarını indirin.

Gece demeyin, gündüz demeyin; var gücünüzle ve bir bütün olarak aziz İstanbullulara ulaşın, düşüncelerimizi tüm berraklığıyla ulaştırın.

Ecdadımız Oğuz Kağan’ın asırlar öncesinden söylediği şu sözü de asla unutmayın:

“Siz birbirinizden ayrılırsanız, hepinizi ok gibi birer birer kırıp parçalarlar. Oysa birlik olursanız, hiçbir güç sizi yıkamaz, kıramaz.”

Allah hepimizin yar ve yardımcısı olsun. Yolunuz açık olsun.

Aziz Dava Arkadaşlarım,

Türkiye; tuzaklarla dolu, ihanetlerle çevrili, hain emellerle kuşatılmış kara bir dönemden geçmektedir.

Hepiniz görüyor ve yaşıyorsunuz.

Ama ben yine de hangi sorunlarla karşı karşıya olduğumuzu, sizinle kısaca tekrar paylaşmak istiyorum:

* Milletimizin bin yıllık kardeşliği bozulmaya çalışılmaktadır.

* Türkçeden başka İkinci bir dilin resmiyete sokulması planlanmaktadır.

* Devlet televizyonu ile milli devlet arkadan hançerlenmektedir.

* Terörle müzakere edilmektedir.

* Dağdaki canileri affetmenin gerekçeleri oluşturulmaktadır.

* Türk milletinin etnik temelde ayrıştırılması için tuzaklar kurulmaktadır.

* Başbakan Erdoğan, ülkemizi etnik temelde ufalamaya çalışmaktadır.

* İmralı canisiyle el altında pazarlıklar yapılmaktadır.

* Cumhuriyetimiz; önce otonomiye, sonra özekliğe ve federasyona ve de son olarak konfederasyona dönüştürülerek milli devletimiz yıkılmak istenmektedir.

* AKP’nin verdiği her taviz, attığı her yanlış adım, milli konularda gösterdiği affedilemez teslimiyet, terör örgütünce bir kazanım olarak gösterilmektedir.

* Bizim başından beri yıkım projesi dediğimiz sözde açılımla birlikte bölücülük güç kazanmaktadır.

AKP ile yaşanan vahim durumun ve sürecin özeti budur.

Bölerek, ayrıştırarak, farklılıkları kaşıyarak birlik mesajları veren bir zihniyetin öncülüğünde dağılmanın eşiğine kadar gelinmiştir.

Türk milletinin kutlu varlığını çözerek içinden yeni milletlerin oluşma şartlarını hazırlayanlar büyük bir vebal altında hatta ihanet içinde olduklarını ne zaman anlayacaklardır?

AKP zihniyeti, ayakta durabilmek amacıyla, taşeronluğunu yaptığı ihanet projeleriyle birlikte, Türk milletini tarih önünde ölümcül bir düelloya sürüklemektedir.

Başbakan Erdoğan ve yol arkadaşları, asırların göz nuru, alın teri ile; ağır bedeller ödenerek oluşmuş Türk milletini; birbirinden kopmuş kabileler haline getirmek istemektedir.

Özgürlük, demokrasi, insan hakları ve eşitlik adına bütün milli değerler hayâsızca linç edilmektedir.

Kapanmamış tarihi hesaplar yeniden açılmakta, Türk milletine karşı ahlaksızca meydan okunmaktadır.

Milliyetçi Hareket Partisi, böylesi bir sürecin geriye dönüşünün olmayacağını çok iyi bilmektedir.

Yanlışlarını doğrulamak için, durmadan gerekçe üreten AKP iktidarı, kardeş kavgasına zemin hazırlamaktan hiçbir rahatsızlık duymamaktadır.

Başbakan Erdoğan’ın niyeti karanlık, maksadı bulanık, aklı karışıktır.

Ülkemin partimize ve sizlere olan ihtiyacı düne göre bugün çok daha fazladır.

Ve çok şükür ki, Milliyetçi Hareket dimdik ayaktadır.

Milletinin sevdalıları bugün bütün heyecanı ile buradadır, bu salondadır.

Buradan çıkacak tek bir ses duymak istemektedir.

Haykıracağınız mesaj unutmayınız ki, işbirlikçilere korku, gafillere uyarı olacaktır.

Buradan yükselen ses, dostlarımıza güven verecek, milletimizin inancını tazeleyecektir.

“Beni düşünenler var, bana sahip çıkacaklar” var diyecektir.

“Yüreği benim için çarpan, gönlü bana sevdalılar” var diyecektir.

İşte bugün bunun yeni bir ispatının zamanıdır.

* Bozgunculara, yıkıcılara fırsat vermeyeceksiniz.

* İstismarcılara itibar etmeyeceksiniz.

* Tahrik ve tertiplere dikkat edeceksiniz.

* Birlik olup kucaklaşacaksınız.

* Tek bir ses, tek bir nefes olacaksınız.

Türkiye’mizi ve aziz milletimizi çağların ötesine taşıyabilmemizin başka bir yolu ve yöntemi de yoktur.

Sizler bunu başaracak azim ve inanca sahipsiniz.

Gün; kısır tartışmaların günü değildir.

Gün birleşme, bütünleşme, saflarımızı sıkılaştırma günüdür.

Bizim gönlümüzde herkese yer vardır.

Bizim yüreğimiz herkesi kucaklamaya yeter.

Milliyetçilik varsa umut vardır.

Milliyetçi Hareket varsa çare tükenmemiştir.

Milliyetçi Hareket olarak,

Bütün meselelerin üstesinden geliriz.

Karşımıza çıkacak her engeli tek başımıza aşarız.

Kim ne derse desin, ne düzen kurarsa kursun.

Hepsini birer birer bozarız.

Hepsine tek başına yeteriz.

Bunların hakkından tek başına geliriz.

Sizleri kutluyorum.

Desteğiniz, yolumuzu aydınlatacaktır.

Desteğiniz, bizlere güç verecektir.

Bu salondan yükselen bu ses, dalga dalga Türkiye’ye yayılacaktır.

Biz, cesaretimizi tarihimizden,

Gücümüzü milletimizden,

İlhamımızı ceddimizden alıyoruz.

Önümüze engeller çıkardılar yılmadık.

Tuzak kurmak istediler, düşmedik.

Sizlere güveniyorum.

Bu coşkuya inanıyorum.

Vazgeçilmez sevdamız, vatan ve millet sevgisidir.

Terk edilmez ilkemiz, “Ne mutlu Türküm” diyebilmektir.

Üzerine titrediğimiz hassasiyet ise Türkçe seslenebilmektir.

Bütün Türkiye’yi çağırıyorum:

Bunlar yabancı gelmiyorsa,

Bunlarda bir sıcaklık ve anlam buluyorsanız.

Gelin bir olalım, Diri olalım, İri olalım.

Türkiye’nin geleceğini el ele ve hep birlikte inşa edelim.

Son olarak sizlerden aldığım güçle diyorum ki;

* Türk milleti ilelebet var olacaktır.

* Çünkü kendisini onun bekasına adamış sevdalıları vardır ve buradadır.

Ve Türkiye’yi küresel akbabaların önüne atanlar elbette bunun hesabını vereceklerdir.

Milliyetçi Hareket bunların peşinde, bozkurtların nefesi enselerinde olacaktır.

Bu düşüncelerle, hepinizi bir kez daha en derin sevgi ve saygılarımla selamlıyorum.

Yüce Allah’ın, mücadelemizde bizlere kuvvet vermesini niyaz ediyorum.

Hepinizin bayramını tekrar tebrik ediyorum.

Birlik olursak, beraber olursak aşamayacağımız hiçbir engel yoktur.

* Bizlere daha büyük hamleler yapmak için güç veriyorsunuz.

* Bizlere milletimize itimadımız yönünde kuvvet veriyorsunuz.

Bu vesile ile bu toplantıya katılan dava arkadaşlarımı en iyi duygularımla selamlıyorum.

Milli devleti ve milletimizin bekası uğruna verdiğiniz mücadelede; yolunuz, bahtınız ve alnınız açık olsun.

Ne mutlu Türküm diyene!

• Başbakan Erdoğan: “Son 7 yılda 734 bin 784 bilgisayarı okullara kazandırdık” (0)